بررسی رابطه روان رنجوری با نشانگان افسردگی و اضطراب در دانشجویان: نقش میانجیگرایانه نگرانی و نشخوار فکری
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
مدل ها و مطالعات مختلف تلاش کرده اند تا از طریق بررسی رابطه متغیرهای شناختی و شخصیتی، نشانه های افسردگی و اضطراب را تبیین کنند. از این رو، پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش نگرانی و نشخوار فکری در رابطه روان رنجوری بانشانگان افسردگی و اضطراب در دانشجویان انجام گردید. گروه نمونه شامل 210 دانشجو (164 دختر و 46 پسر) بود که به شیوه تصادفی ساده از میان دانشجویان دانشگاه پیام نور تالش انتخاب شدند. مقیاس نگرانی ایالت پنسیلوانیا، آزمون افسردگی زونگ، مقیاس نشخوار فکری نالن هوکسما و مارور، خرده مقیاس اضطراب صفت اسپیل برگر و همکاران و خرده مقیاس روان رنجوری پرسشنامه شخصیتی نئو توسط دانشجویان تکمیل گردید. داده ها با استفاده از روش معادلات ساختاری مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که متغیرهای روان رنجوری و نشخوار فکری به ترتیب بر افسردگی بیشترین تأثیر را داشتند. بر اساس مدل تحلیل مسیر، اثر غیرمستقیم نگرانی بر افسردگی نیز دارای ضریب معناداری بود. رابطه بین اضطراب با متغیرهای نگرانی، نشخوار فکری و روان رنجوری در مدل سازی معادله ساختاری غیرمعنادار بود که حذف گردید. همچنین بین نگرانی و روان رنجوری با نشخوار فکری رابطه معناداری مشاهده گردید. متغیرهای روان رنجوری، نشخوار فکری و نگرانی قادر به پیش بینی افسردگی در دانشجویان می باشند.