تأثیر مشاوره گروهی بر بُعد فیزیولوژیک خودمراقبتی و میزان هموگلوبین گلیکوزیله بیماران مبتلابه دیابت نوع دو
سیدرضا سیدرضا مظلوم، seyedreza mazlom evidence based care research centre, instructor of medical-surgical nursing, school of nursing and midwifery, mashhad university of medical sciences, mashhad, iranمرکز تحقیقات مراقبت مبتنی بر شواهد، مربی گروه داخلی جراحی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران محبوبه محبوبه فیروز، mahbobeh firooz ms in nursing, school of nursing and midwifery, mashhad university of medical sciences, mashhad, iranدانش آموخته کارشناسی ارشد آموزش پرستاری داخلی جراحی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران فرزانه فرزانه حسن زاده، farzane hasanzade evidence based care research centre, instructor of medical-surgical nursing, school of nursing and midwifery, mashhad university of medical sciences, mashhad, iranمرکز تحقیقات مراقبت مبتنی بر شواهد، مربی گروه داخلی جراحی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران سیدعلی سیدعلی کیمیایی، seyedali kimiaee assistant professor of family counseling, faculty of psychology and educational sciences, ferdowsi university of mashhad, mashhad, iranاستادیار گروه مشاوره خانواده، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران علی اکبر علی اکبر رئوف صائب، aliakbar raoufsaeb md. parsian diabetes clinic. mashhad, iranپزشک عمومی، مسئول کلینیک دیابت پارسیان مشهد، ، مشهد، ایران
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
مقدمه: خودمراقبتی ضعیف مهمترین عامل زمینه ساز مرگ ومیر بیماران دیابتی می باشد. اثر آموزش بر ارتقای خودمراقبتی در مطالعات گذشته ارزیابی شده است؛ اما نقش مشاوره ای تیم درمان و تأثیر آن کمتر بررسی شده است. هدف: تعیین تأثیر مشاوره گروهی بر بُعد فیزیولوژیک خودمراقبتی و میزان هموگلوبین گلیکوزیله بیماران مبتلا به دیابت نوع دو. روش: طی یک کارآزمایی بالینی شاهددار تصادفی، 73 بیمار دیابتی نوع دو مراجعه کننده به مرکز دیابت پارسیان مشهد در سال 1393 به دو گروه مداخله و شاهد تقسم شدند. برنامه مشاوره گروهی به مدت 5 جلسه 5/1 ساعته با فاصله 3 روز در قالب گروه های 8 تا 10 نفره اجرا شد. محتوای جلسات مشکلات تغذیه، ورزش، عوارض دیابت، مسایل روانی مرتبط با دیابت، داروهای دیابت و خودکنترلی قندخون بود. پرسشنامه پژوهشگرساخته خودمراقبتی بیماران دیابتی و آزمایش hba1c قبل از مداخله و دو ماه پس از اتمام مداخله در هر دو گروه تکمیل گردید. داده ها با استفاده از نرم افزار spss نسخه 5/11 و آزمون های تی زوجی و تی مستقل تحلیل شد. یافته ها: نمرات بُعد فیزیولوژیک خودمراقبتی و hba1c بیماران مبتلا به دیابت قبل از مداخله در دو گروه تفاوت معناداری نداشت. نتایج آزمون تی مستقل نشان داد در مرحله بعد از مداخله، میزان خودمراقبتی به طور معناداری در گروه مداخله (8/5±1/49) نسبت به گروه شاهد (2/12±8/31) افزایش داشت (001/0p<). میزان hba1c در مرحله بعد از مداخله به طور معناداری در گروه مداخله (9/0±3/8) نسبت به گروه شاهد (4/1±1/9) کاهش داشت (006/0p<). نتیجه گیری: مشاوره گروهی می تواند به ارتقای مراقبت از خود بیماران دیابتی کمک کند. بنابراین، می توان آن را به عنوان یک روش درکنار سایر روشهای آموزشی پیشنهاد کرد.
Articleمجله دانشگاه علوم پزشکی مازندرانمحبوبه فیروز، mahboobeh firooz msc in medical-surgical nursing, faculty of nursing and midwifery, mashhad university of medical sciences, mashhad, iranمشهد: دانشگاه علوم پزشکی مشهد سید رضا مظلوم، seyed reza mazloom phd student in nursing, department of medical-surgical nursing, faculty of nursing and midwifery, mashhad university of medical sciences, mashhad, iranدانشجوی دکترای پرستاری دانشگاه علوم پزشکی مشهد سید علی کیمیایی، seyed ali kimiae assistant professor, department of family counseling, faculty of psychology and educational sciences, ferdowsi university of mashhad, mashhad, iranاستادیار دانشگاه فردوسی مشهد فرزانه حسن زاده
سابقه و هدف: مهم ترین عامل زمینه ساز مرگ و میر بیماران دیابتی عدم انجام خودمراقبتی می باشد و یکی از راه های ارزیابی خودمراقبتی در بیماران دیابتی، سنجش هموگلوبین گلیکوزیله می باشد. روش های آموزشی مختلفی جهت بهبود خودمراقبتی استفاده شده است، با این وجود به نقش های آموزشی و مشاوره ا
Background and purpose: The most important underlying cause of death in diabetic patients is the lack of self-care. One way to assess self-care skills in diabetic patients is the measurement of glycated hemoglobin (HbA1c). Different training programs are implemented to improve se
زمینه: دیابت یکی از شایع‌ترین بیماری های مزمن در جهان است. خود مراقبتی یکی از عوامل مهم در کنترل گلوکز سرم بیماران دیابتی است. این مطالعه با هدف بررسی ارتباط رفتارهای خودمراقبتی با میزان هموگلوبین گلیکوزیله بیماران مبتلا به دیابت مراجعه‌کننده به کلینیک دیابت بیمارستان تأمین اجتما
Articleپرستاری داخلی - جراحیزکیه احمدی، ahmadi zakieh rafsanjan university of medical sciencesدانشگاه علوم پزشکی رفسنجان تابنده صادقی، sadeghi tabandeh rafsanjan university of medical sciencesدانشگاه علوم پزشکی رفسنجان مرضیه لری پور، loripoor marzeyeh rafsanjan university of medical sciencesدانشگاه علوم پزشکی رفسنجان زهرا خادمی
زمینه و هدف: کنترل موفقیت آمیز قند خون در بیماران دیابتی از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است. از آنجایی که مهم ترین عامل بروز عوارض و مرگ و میر، خودمراقبتی ضعیف گزارش شده است؛ لذا این بیماران نیازمند دانش خودمراقبتی پیگیر می باشند. مطالعه حاضر با هدف تعیین تاثیر آموزش رفتارهای خود
Articleپرستاری داخلی - جراحیزهرا شاهبداغی، shahbodaghi z msc of nursing education, kerman university of medical sciences, kerman, iran.کرمان، ابتدای بزرگراه هفت باغ علوی ، پردیزه دانشگاه علوم پزشکی ، دانشکده پرستاری و مامایی رازی فریبا برهانی، borhani f shahid beheshti university of medical sciences, medical ethics and law research centerکرمان، ابتدای بزرگراه هفت باغ علوی ، پردیزه دانشگاه علوم پزشکی ، دانشکده پرستاری و مامایی رازی
زمینه و هدف: در روش های نوین آموزش به بیمار، موضوع توانمندسازی مطرح شده که درآن بر نقش فعال بیمار در آموزش تاکید شده است. میزان هموگلوبین گلیکوزیله(hba1c) یک شاخص مهم موفقیت بیمار در کنترل میزان قند خون می باشد. این مطالعه به منظور تعیین تاثیر برنامه توانمندسازی بر میزان هموگلوبی
زمینه و هدف: کنترل موفقیت‌آمیز قندخون در بیماران دیابتی از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است. از آنجایی‌که مهمترین عامل بروز عوارض و مرگ و میر، خودمراقبتی ضعیف گزارش شده است؛ لذا این بیماران نیازمند دانش خودمراقبتی پیگیر می‌باشند. مطالعه حاضر با هدف تعیین تاثیر آموزش رفتارهای خود