بررسی اثر افزایش نرخ ارز بر متغیرهای عمده¬ی اقتصاد کلان ایران در چهارچوب یک الگوی اقتصادسنجی کلان ساختاری
Abstract
در این تحقیق به بررسی اثر افزایش نرخ ارز (شوک ارزی) بر متغیرهای عمده اقتصاد کلان (رشد اقتصادی، نرخ تورم و نرخ بیکاری) در چهارچوب یک مدل اقتصادسنجی کلان ساختاری پرداخته شد. نتایج دال بر آن است که در حالت افزایش تدریجی نرخ ارز، اثرات زیانبار افزایش نرخ ارز بر متغیرهای عمدهی اقتصاد کلان، کمتر از حالتی است که نرخ ارز به یکباره افزایش یابد زیرا در حالت افزایش تدریجی، اقتصاد بهتر میتواند خود را تعدیل نماید ولی در حالت افزایش یکباره، در سالهای نخست شوک، اقتصاد سرعت و قدرت تعدیل و مقابله با این شوک را ندارد و برای تعدیل به زمان نیاز دارد. در سناریوی اول که نرخ ارز یکباره در سال 1388 افزایش مییابد، نرخ تورم در سال اول شوک به 6/21 درصد و نرخ رشد اقتصادی به 7/4 درصد و نرخ بیکاری نیز به 6/8 درصد می رسد. طبق سناریوی دوم، قیمت نرخ ارز بهصورت تدریجی طی 5 سال افزایش می یابد، در سال اول شوک تدریجی نرخ تورم به 2/17 درصد و نـرخ رشـد تولید به حدود 99/4 درصد می رسد و نـرخ بیکاری تغییر چندانی نمی کند و به 4/7 درصـد میرسد.