رابطه بین سرمایه اجتماعی، رفتار شهروندی سازمانی و رضایت شغلی در بین پرستاران
Abstract
مقدمه: رضایت شغلی پرستاران همواره بدلیل حساسیت های شغلی مساله مهمی بوده است . لذا، بررسی ارتباط آن با سایر متغیر های مهم در رفتار سازمانی می تواند برای مدیران پرستاری مهم باشد. هدف: هدف اصلی این مطالعه بررسی میزان و رابطه سرمایه اجتماعی، رفتار شهروندی سازمانی و رضایت شغلی دربین پرستاران زن بیمارستان های آموزشی دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان می باشد. مواد وروش ها: این پژوهش توصیفی تحلیلی از نوع همبستگی است که در سال 92-1391انجام شد. ابزار جمع آوری داده ها پرسشنامه های رفتار شهروندی پودوسکو (1998) ، سرمایه اجتماعی ناهاپیت (2000) و رضایت شغلی jdi (job descriptive index) بود. روایی آنها با استفاده از روایی صوری محتوی و پایایی آنها با محاسبه آزمون آلفا کرونباخ به ترتیب ( 82% ،74% و 85% ) به دست آمد. نمونه گیری به روش تصادفی طبقه ایی انجام شد و با استفاده از نرم افزار ssc حجم نمونه 382 پرستار زن تعیین شد. داده ها در نرم افزار spss16 وارد و با آزمون های پیرسون، t- student و آنالیز واریانس (anova) تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: میانگین رفتار شهروندی سازمانی، سرمایه اجتماعی و رضایت شغلی پرستاران به ترتیب20/3 ، 95/2 و20/2 از ( 5نمره) بود. میزان تحصیلات و محل کار پرستاران بر میزان رفتار شهروندی سازمانی ، سرمایه اجتماعی و رضایت شغلی آنها تاثیرداشت (p <0/05). بین رفتار شهروندی سازمانی، سرمایه اجتماعی و رضایت شغلی رابطه معنا دار و مستقیمی وجود داشت (p <0/01). نتیجه گیری: به علت وجود ارتباط مستقیم و معنا دار بین این سه مقوله، مدیران پرستاری می توانند با ارتقای یکی از این رفتار ها باعث بهبود رفتار دیگر در پرستاران شوند. ایجاد تیم های کاری ، تصمیم گیری های گروهی، نظر سنجی های مستمر و رعایت عدالت سازمانی می توانند همزمان باعث رشد این سه عامل گردند.