بررسی خصوصیات دموگرافیک، علائم بالینی و یافته های آزمایشگاهی بیماران مبتلا به تب مالت بستری در بیمارستان های کرمانشاه
Abstract
چکیده زمینه: تب مالت یکی از بیماری های مشترک بین انسان و دام است. این بیماری در کشورهای خاورمیانه و از جمله ایران شایع است. هدف این مطالعه بررسی خصوصیات دموگرافیک، علائم بالینی و یافته های آزمایشگاهی در بیماران مبتلا به تب مالت بستری در بیمارستانهای کرمانشاه در طی سالهای 1390-1385 بود. روش ها: در یک مــطالعه توصیفی مقطعی و گـذشته نگر، پرونده 305 بیمار با تشخیص تب مالت بستری در بیمارستانهای امام رضا (ع)و امام خمینی (ره)کرمانشاه از نظر فاکتورهای دموگرافیک، علائم بالینی و یافته های آزمایشــگاهــی طی دوره 6 ســـاله 90 – 1385 مورد بررســی قرار گرفت. داده ها با استفاده از نرم افزارspss نسخه 20 تجزیه و تحلیل شد. یافته ها: از 305 بیمار مورد بررسی، 163 بیمار (4/53%) مرد بودند. میانگین سنی بیماران 66/36 سال بود و بیشترین موارد بیماری در محدوده ی سنی 20- 11 سال (3/20%) مشاهده شد. بیشترین فصل شیوع بیماری، فصل های تابستان و بهار بود (1/64%). 1/16% از بیماران سابقه تماس با حیوانات یا مصرف محصولات لبنی غیر پاستوریزه داشتند. از نظر شغلی، زنان خانه دار بیشترین موارد بیماری را نشان دادند(1/37%). شایع ترین علایم بالینی بیماران درد استخوان، مفاصل و عضلات بود(81%). از نظر نتایج تست های سرولوژیک، اکثریت بیماران تست رایت با تیتر مساوی 80/1 و بیشتر ( 4/93%) و تست 2me با تیتر مساوی 40/1 و بیشتر (2/88%) را نشان دادند. نتیجه گیری: انجام برنامه های آموزشی و اقدامات پیشگیرانه برای کاهش تبعات اقتصادی و اجتماعی بیماری تب مالت ضروری است.