رابطه عملکرد خانواده، تمایزیافتگی خود و تاب آوری با استرس، اضطراب و افسردگی در زنان متأهل شهر کرمانشاه
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
هدف: پژوهش حاضر با هدف تعیین رابطه عملکرد خانواده، تمایز یافتگی خود و تابآوری با استرس، اضطراب و افسردگی در زنان متاهل شهر کرمانشاه انجام گرفت. روش: جامعه آماری پژوهش شامل کلیه زنان متاهل شهر کرمانشاه بود که حداقل دارای یک فرزند دانشآموز ابتدایی بودند، نمونه ای به حجم 250 نفر به روش نمونه گیری خوشهای چند مرحله انتخاب شد. ابزار گردآوری دادهها پرسشنامههای عملکرد خانواده، تمایزیافتگی خود (dsi-r)مقیاس افسردگی، اضطراب و استرس (dass) و مقیاس تاب آوری کانر و دیویدسون (cd- risc) بود. طرح پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی بود و برای تجزیه و تحلیل دادهها از شاخصهای آماری ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون گام به گام استفاده شد. یافته ها:نتایج پژوهش نشان داد که بین عملکرد خانواده، خرده مقیاسهای (ارتباط، آمیزش عاطفی، ایفای نقش و حل مشکل) و تابآوری با استرس رابطه منفی و معنادار و بین خرده مقیاسهای تمایز یافتگی واکنش هیجانی و آمیختگی با دیگران رابطه مثبت و با خرده مقیاس جایگاه من رابطه منفی و معناداری بدست آمد. همچنین نتایج نشان داد که بین خرده مقیاسهای عملکرد خانواده و تابآوری با اضطراب رابطه منفی و بین خرده مقیاسهای تمایز یافتگی واکنش هیجانی و آمیختگی با دیگران رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. بین مقیاسهای عملکرد خانواده و تابآوری با افسردگی رابطه منفی و با خرده مقیاسهای واکنش هیجانی، گریز عاطفی و آمیختگی با دیگران رابطه مثبت و معناداری دارد. نتیجه گیری: از یافتههای پژوهش میتوان نتیجه گرفت که عملکرد خانواده ، تمایز یافتگی خود و تابآوری در استرس، اضطراب و افسردگی نقش بسزایی دارد.