رابطه عدالت سازمانی با رفتار سازمانی مثبت گرا و اشتیاق شغلی از دیدگاه اعضای هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی زاهدان
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
مقدمه: ادراک اعضای هیأت علمی از عدالت سازمانی تاثیرات عمده ای برنگرش ها و رفتارهای سازمانی آن ها دارد. از این رو هدف مطالعه حاضر بررسی رابطه عدالت سازمانی با رفتار سازمانی مثبت گرا و اشتیاق شغلی اعضای هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی زاهدان بود. روش ها: مطالعه حاضر توصیفی- همبستگی بوده که به شیوه نمونه گیری طبقه ای در دسترس تعداد 205 نفر از اعضای هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی زاهدان از طریق سه پرسشنامه عدالت سازمانی نیه هوف و مورمن (1993)، سرمایه روان شناختی لوتانز و همکاران (2007)، و اشتیاق شغلی سالانوا و شوفلی (2004) مورد مطالعه قرار گرفتند. برای تجزیه و تحلیل داده ها از ضریب همبستگی و رگرسیون چندگانه همزمان با کمک نرمافزار آماریspss استفاده شد. یافته ها: میانگین نمرات عدالت سازمانی (0.698±3.61)، رفتار سازمانی مثبت گرا (3.99±0.593)، و اشتیاق شغلی (0.474±4.19) بود که هر سه متغیر در سطح بالاتری از میانگین نظری (3) قرارداشتند. مقدار ضریب همبستگی عدالت رویه ای، توزیعی، مراوده ای و سازمانی با رفتار سازمانی مثبت گرا به ترتیب 0.444، 0.519، 0.486 و 0.563 بود (p<0.01). بر اساس نتایج رگرسیون عدالت رویه ای، توزیعی، مراوده ای 1/32 درصد از واریانس رفتار سازمانی مثبت گرا را تببین می کنند (p<0.05). مقدار ضریب همبستگی عدالت رویه ای، توزیعی، مراوده ای و سازمانی با اشتیاق شغلی به ترتیب 0.645، 0.591، 0.612 و 0.705 بود (p<0.05). بر اساس نتایج رگرسیون عدالت رویه ای، توزیعی، مراوده ای 51.5درصد از واریانس اشتیاق شغلی را تببین می کنند (p<0.05). نتیجه گیری: با توجه به این که بین عدالت سازمانی و مولفه های آن با رفتار سازمانی مثبت گرا و اشتیاق شغلی اعضای هیأت علمی ارتباط معنی داری وجود دارد و عدالت سازمانی قادر به پیش بینی رفتار سازمانی مثبت گرا و اشتیاق شغلی می باشد، بنابراین مدیران دانشگاه باید به عدالت سازمانی که افزایش رفتار سازمانی مثبت گرا و اشتیاق شغلی را در پی دارد، توجه نمایند.