بررسی ویژگی های تدریس اثربخش از دیدگاه دانشجویان دانشکده پرستاری- مامایی
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
مقدمه : تدریس عبارت است از تعامل یا رفتار متقابل معلم و شاگرد، براساس طراحی منظم و هدفدار معلم برای ایجاد تغییر در رفتار فراگیران . منظور از اثربخشی بررسی میزان مؤثربودن اقدامات انجام شده برای دستیابی به اهداف از پیش تعیین شده است. این مطالعه با هدف تعین ویژگیهای تدریس اثربخش از دیدگاه دانشجویان انجام شده است. روش ها: این پژوهش به صورت توصیفی - مقطعی بر روی 210 دانشجوی رشتههای پرستاری، مامایی، اتاق عمل (کارشناسی ناپیوسته و پیوسته) ، هوشبری (کارشناسی ناپیوسته و پیوسته) ، رادیولوژی و علوم آزمایشگاهی انجام شد. ابزار گردآوری دادهها پرسشنامهای شامل خصوصیات دموگرافیک دانشجویان و مهمترین شاخصهای تدریس اثربخش در چهار حیطه دانش پژوهی، روش تدریس، قدرت ایجاد ارتباط و شخصیت فردی بود. . دادهها پس از جمع آوری با استفاده از نرم افزار spss و آمار توصیفی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: ی افتههای این تحقیق نشان داد که از نظر دانشجویان عوامل موثر بر اثربخشی تدریس اساتید، به ترتیب اولویت درحیطه روش تدریس، آمادهسازی کلاس برای بحث، تفکر و مباحثه در کلاس(50 درصد)، در حیطه دانش پژوهی، تسلط و آگاهی به موضوع تدریس(50 درصد)، در حیطه قدرت ارتباط با دانشجو ایجاد مشارکت دانشجو در مباحث (61 درصد) درحیطه خصوصیات فردی بیان شیوا و ساده (46 درصد) میباشند . نتیجه گیری : قدرت برقراری ارتباط مدرس از دیدگاه دانشجویان مورد پژوهش بیشترین تأثیر را در اثربخشی تدریس دارد که میتوان با توجه بیشتر به آن در کنار سایر حیطهها مانند استفاده از روشهای تدریس مناسب، تقویت شخصیت فردی و دانش پژوهی به تدریس اثر بخش و در نهایت بهبود کیفیت آموزشی دست یافت.