ارزیابی درونی گروه های آموزشی دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی یاسوج در سال ۱۳۸۸
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
مقدمه: ارزیابی آموزشی فعالیتی رسمی است که برای تعیین کیفیت اثر بخشی و یا ارزش برنامه، فرآیند، هدف یا برنامه درسی به اجرا در می آید. ارزیابی درونی فرآیندی است که با گردآوری اطلاعات و قضاوت برای پیشرفت فعالیت های آموزشی سروکار دارد. این مطالعه به منظور تعیین وضعیت گروه های آموزشی دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی یاسوج در سال 1388 صورت گرفته است . روش ها: در این مطالعه گروه های آموزشی بهداشت عمومی، بهداشت محیط و تغذیه دانشکده بهداشت در دانشگاه علوم پزشکی یاسوج مورد ارزیابی قرار گرفتند و در طی آن حیطه های رسالت و اهداف آموزشی، مدیریت و سازماندهی گروه های آموزشی، اعضای هیات علمی، استاد راهنما، برنامه های آموزشی، آزمایشگاه ها و کارگاه ها، فضا، تجهیزات و منابع آموزشی گروه ها، دانش آموختگان و سایت رایانه براساس پرسشنامه ها و چک لیست های مبتنی بر مراحل دهگانه ارزیابی درونی سنجیده شد. یافته ها: نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد که وضعیت عملکرد مطلوب گروه های آموزشی براساس رسالت و اهداف در 6/28 درصد، وضعیت مدیریت و سازماندهی گروه های آموزشی 7/35 درصد، وضعیت عملکرد آموزشی اعضاء هیئت علمی 29 درصد، وضعیت عملکرد پژوهشی اعضاء هیات علمی 4/71 درصد، وضعیت عملکرد گروه های آموزشی 6/28 درصد، وضعیت عملکرد اساتید راهنما 7/35 درصد، وضعیت برنامه های آموزشی 9/42 درصد، وضعیت آزمایشگاه و کارگاه ها به ترتیب در 64 و 87 درصد، وضعیت فضا و تجهیزات گروه های آموزشی در 27 درصد و وضعیت فضاهای و تجهیزات سایت رایانه ای در 25 درصد گزارش گردید. ضمن این که حدود 75 درصد از دانش آموختگان مقاطع کاردانی به کارشناسی ناپیوسته راه یافته بودند. نتیجه گیری: نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد که با وجود نامطلوب بودن فضاها، تجهزات و منابع آموزشی تعداد اعضای هیئت علمی و کارشناسان آموزشی و پژوهشی، گروه های آموزشی دانشکده در اجرای برنامه های آموزشی و توسعه گروه تلاش خود را به کار می برند. کلید