اثر سیستم های خاک ورزی و روش های کاشت در سطوح شیب دار بر میزان فرسایش خاک و عملکرد گندم دیم در استان کرمانشاه
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
در اثر فرسایش، عناصر غذایی مورد نیاز گیاه از بین رفته، حاصلخیزی خاک کاهش مییابد و در نتیجه از میزان تولید و کیفیت محصول کاسته می شود. تحقیق حاضر به منظور بررسی تأثیر سیستم های خاک ورزی و کاشت در سطوح شیب دار بر میزان فرسایش خاک و عملکرد گندم دیم، طی سال های 1386 تا 1387 در استان کرمانشاه انجام گردید. این آزمایش، به صورت کرت های نواری خرد شده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی، شامل شیب در دو سطح (6 تا 8 و 10 تا 12 درصد) و تیمارهای خاک ورزی مرسوم، کم خاک ورزی و بی خاک ورزی به همراه روش های کاشت مرسوم، کاشت با خطی کار موازی با شیب و عمود بر شیب با سه تکرار در کرت های به طول 14 و عرض 4 متر انجام گردید و نتایج نشان داد که میزان روانآبدر شیب 6 تا 8 درصد، 19/14020 لیتر در هکتار بود؛ که با افزایش شیب به 10 تا 12 درصد، به02/15251 لیتر در هکتار افزایش یافت. مقدار رسوب ایجاد شده در شیب 6 تا 8 درصد، 10854 و در شیب 10 تا 12 درصد، 12103 کیلوگرم در هکتار بود. تیمار گاوآهن قلمی و پنجه غازی اثر معنی داری بر عملکرد دانه داشت به طوری که با میانگین عملکرد 1010 کیلوگرم در هکتار نسبت به تیمار گاوآهن برگرداندار و پنجه غازی با عملکرد 845 کیلوگرم در هکتار برتر بود.تیمار بی خاک ورزی با میانگین عملکرد 960 کیلوگرم در هکتار تفاوت معنی داری با دیگر تیمار های خاکورزی نداشت.