اثر ۱۲ هفته تمرین مقاومتی بر سطح سرمی رزیستین و شاخص های مقاومت انسولینی مردان لاغر غیرفعال
Abstract
زمینه و هدف : یافته های اندکی در زمینه اثر تمرین ورزشی بر سطح رزیستین و شاخص های جدید مقاومت انسولینی در افراد لاغر غیرفعال در دسترس است. این مطالعه به منظور تعیین اثر یک دوره تمرین مقاومتی بر سطح سرمی رزیستین و شاخص های مقاومت انسولینی در مردان لاغر غیرفعال انجام شد. روش بررسی : در این کارآزمایی بالینی 19 مرد لاغر غیرفعال به صورت تصادفی در دو گروه تمرین مقاومتی (9 نفر) و کنترل (10 نفر) قرار گرفتند. پروتکل تمرین مقاومتی شامل دوازده هفته تمرین با وزنه، 3 جلسه تمرین در هفته و هر جلسه به مدت 60 دقیقه بود. ویژگی های عمومی آزمودنی ها، غلظت رزیستین سرم و شاخص های آدیپونکتین-رزیستین ar، مدل ارزیابی هومئوستاز-آدیپونکتین (homa-ad) و مقاومت انسولینی (irar) قبل و پس از دوره تمرین اندازه گیری شد. یافته ها : مقادیر homa-ad و irar در گروه تمرین مقاومتی در مقایسه با گروه کنترل کاهش یافت (p<0.05)؛ اما غلظت رزیستین و ar کاهش آماری معنی داری نشان نداد. میانگین های اختلاف پیش آزمون - پس آزمون homa-ad و irar بین گروه های تمرین مقاومتی و کنترل کاهش آماری معنی داری مشاهده شد (p<0.05)؛ اما در مورد غلظت رزیستین سرم و ar تفاوت آماری معنی داری مشاهده نشد. هیچ کدام از این شاخص ها در گروه کنترل تغییر آماری معنی داری نیافت. نتیجه گیری : اجرای تمرین مقاومتی در مردان لاغر غیرفعال با بهبود مقاومت انسولینی (کاهش شاخص های homa-ad و irar) همراه است؛ اما تغییری در سطح رزیستین مردان لاغر غیرفعال ایجاد نکرد.