مدل سازی مساله زمان بندی کارگاه باز با در نظر گرفتن زمان عدم دسترسی ماشین و پارامترهای بازه ای
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
زمان بندی در واقع به تخصیص منابع در طول زمان برای اجرای مجموعه ای از کارها در وضعیت های مختلف میپردازد. از آن جا که محیط کارگاه باز در بسیاری از محیط های دنیای واقعی رخ می دهد، ارایه مدل مناسب و دقیق کمک بزرگی به مدیران و صنعتگران خواهد نمود. بیان داده های دقیق در مسایل زمان بندی عموماً دور از تصور است. رخدادهای پیش بینی نشده و خطاهای اندازه گیری موجب عدم قطعیت اطلاعات می شود. از آن جا که در مسایل تحقیق در عملیات، عدم قطعیت در بیان داده ها و اطلاعات از سوی تصمیم گیرنده، لزوم تجزیه و تحلیل مسایل با ضرایب غیر دقیق را موجب می شود، در این مقاله به بررسی و مدل سازی نوینی برای مساله کارگاه باز، با ضرایب و پارامترهای بازه ای پرداخته ایم. از مهم ترین ویژگی های مدل ارایه شده، می توان به زمان جداسازی وابسته به کار بعدی، زمان آماده سازی مستقل از زمان پردازش و نیز در نظر گرفتن زمان عدم دسترسی برای ماشین ها، به منظور تعمیر، زمان استراحت کارکنان و... اشاره نمود. هدف مدل پیشنهادی، کمینه سازی مجموع دیرکرد وزن دارکارها است. نتایج محاسباتی و پیاده سازی و اجرا گرفتن در نرم افزار aimms بیانگر کارایی مدل در به دست آوردن جواب های بهینه در زمان معقول است.