عوامل تاثیرگذار بر مرگ زود هنگام در صرع پایدار بیماران بستری در icu
Abstract
زمینه و هدف : استاتوس اپی لپتیکوس یا صرع پایدار وضعیتی اورژانس برای نورولوژیست ها و پزشکان بخش مراقبت های ویژه است. زیرا ناشی از عوامل تهدیدکننده موضعی یا ژنرالیزه مغزی بوده و با مرگ و میر بالایی همراه است. هدف این مطالعه تعیین علت صرع پایدار، علت مرگ و تعیین تأثیر عوارض جانبی بر مرگ و میر آن بود. روش بررسی: در این مطالعه 176 بیماری که به علت صرع پایدار طی 15 سال (83-1369) در icu اعصاب بیمارستان امام خمینی تبریز بستری بودند، بررسی شدند. از بین آنها مواردی که فوت کرده بودند، استخراج و برای هر کدام پرسشنامه های مخصوص تکمیل و از نظر سن، جنس، علت، نوع تشنج، طول مدت و عوارض تاثیرگذار بر مرگ و میر صرع پایدار بررسی شدند. مقادیر به دست آمده با استفاده از نرم افزارspss-12 و روش های آمار توصیفی و آزمون کای اسکوئر تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: در این مطالعه میزان مرگ 2/35درصد بود. در جنس مونث، صرع پایدار بیش از یک ساعت، در نوع تونیک- کلونیک و در گروه سنی بالای 60 سال بیشترین بود. عدم مصرف و یا مصرف ناکافی داروهای ضدصرع شایع ترین علت اپی لپسی (26درصد) و پنومونی آسپیراتیو شایع ترین عارضه تأثیرگذار بر مورتالیته (48درصد) بود. 26درصد از موارد مورتالیته سابقه تشنج و 4درصد سابقه قبلی استاتوس اپی لپتیکوس (se) را داشتند. شایع ترین عارضه تاثیرگذار بر مرگ زودهنگام بیماران، عفونت های ریوی بود. نتیجه گیری : در این مطالعه، میزان مرگ بیشتر از سایر مطالعات بود که به دلیل عدم مراجعه به موقع بیماران به مراکز درمانی و آشنایی ناکافی کارکنان با نحوه برخورد صحیح با این بیماری می باشد. عدم مصرف و یا مصرف ناکافی داروهای ضدصرع شایع ترین علت اپی لپسی است.