بررسی اثر تلفیق تیمارهای کنترل مکانیکی و شیمیایی بر عملکرد و اجزای عملکرد ذرت در منطقه کرج

آرش روزبهانی

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

به منظور بررسی اثر تلفیق تیمارهای کنترل مکانیکی و شیمیایی بر عملکرد و اجزای عملکرد ذرت، آزمایشی در سال زراعی1384 در مزرعه تحقیقاتی بخش علف‏های هرز مؤسسه تحقیقاتی گیاهپزشکی کشور در کرج به اجرا در آمد. این آزمایش به‏صورت کرت‏های خرد شده در قالب طرح پایه بلوک‏های کامل تصادفی با سه تکرار انجام شد که در آن سه سطح تیمار کنترل مکانیکی (بدون کنترل یا شاهد، یک بار کلتیواتورزنی در مرحله 10 سانتی متری ذرت و دو بار کلتیواتورزنی در 10 و30 سانتی‏متری ذرت) به‏عنوان فاکتور اصلی و پنج سطح کنترل شیمیایی (عدم کاربرد علف‏کش یا شاهد، کاربرد میزان کاهش یافته آلاکلر + آترازین به میزان 25%، میزان کاهش یافته آلاکلر + آترازین به‏میزان 50% ، میزان کاهش یافته آلاکلر + آترازین به میزان 75% ، آلاکلر و آترازین با غلظت کامل به‏ترتیب به‏میزان 5 و 1لیتر) به‏عنوان فاکتور فرعی در نظر گرفته شدند. در بهار پس از انجام عملیات تهیه زمین و بستر بذر،کشت انجام شد و پس از اعمال تیمارها، کلیه مراقبت‏ها براساس عرف منطقه به‏طور مطلوب انجام شد. در انتهای فصل رشد و در مرحله رسیدگی فیزیولوژیک (تشکیل لایه سیاه) پس از حذف حاشیه‏ها، از هر کرت یک متر مربع برداشت شده و عملکرد دانه بر حسب کیلوگرم در متر مربع و اجزای عملکرد مانند تعداد ردیف در بلال، تعداد دانه در ردیف بلال، وزن صد دانه، تعیین و یادداشت برداری شد. نتایج نشان داد که اثر تیمار کلتیواتورزنی و تیمار کنترل شیمیایی بر کلیه صفات در سطح احتمال 5% از نظر آماری معنی‏دار بود. تیمار دو بار کلتیواتورزنی از تیمار شاهد و یک‏بار کلتیواتورزنی برتر بود. هم‏چنین تیمار یکبار کلتیواتورزنی نیز نسبت به شاهد برتر بود. مقایسه میانگین‏های تیمار علف‏کش نشان داد که تیمار 100% و 75% دز سم علف‏کش به‏جز برای وزن 100 دانه با هم مشابه بودند و نسبت به شاهد و سایر تیمارها برتر بودند. با توجه به نتایج این تحقیق در منطقه مورد مطالعه و مناطق مشابه می‏توان با به‏کارگیری روش‏های تلفیقی، علاوه بر کنترل مؤثر علف‏های هرز، عملکرد محصول زراعی شده را نیز افزایش داد. هم‏چنین در این صورت اثرات نامطلوب علف‏کش‏ها بر محیط زیست و مقاومت علف‏های هرز نسبت به علف‏کش‏ها کاهش خواهد یافت.