اثر مایه زنی توأم باکتری pseudomonas fluorescens و قارچ glomus intraradices بر جذب عناصر غذایی در گیاه گوجه فرنگی تحت سطوح مختلف شوری
Abstract
گیاهان در همزیستی با قارچهای میکوریز آربوسکولار (amf) علاوه بر جذب بیشتر آب و عناصر غذایی، می توانند مقاومت خود را در برابر تنشهای محیطی از قبیل شوری و یا خشکی افزایش دهند. تصور می رود حضور برخی از باکتری های محرک رشد گیاه (pgpr) مخصوصاً سودوموناسها در ریزوسفر چنین گیاهانی احتمالاً اثر هم افزایی داشته و اثرات مثبت قارچهای میکوریز را تشدید کنند. تحقیق حاضر به منظور بررسی اثر مایه زنی توأم (و تکتک) دو سویه از باکتریpseudomonas fluorescens و قارچ glomus intraradices بر جذب عناصر غذایی در گوجه فرنگی رقم super strain b تحت سطوح مختلف شوری اجرا شد. بدین منظور گیاه گوجه فرنگی در یک طرح فاکتوریل در قالب طرح پایۀ بلوک های کامل تصادفی و سه تکرار با دو سطح قارچ glomus intraradices (با مایهزنی (+am) و بدون مایهزنی (-am))، سه سطح باکتری pseudomonas fluorescens (pft:pseudomonas fluorescens tabriz، pfc: pseudomonas fluorescens chao و :pf0بدون مایهزنی) و چهار سطح شوری 56/1، 3، 6 و 9 دسی زیمنس بر متر (به ترتیب 1s تا 4s) حاوی مخلوطی از نمک های nacl، cacl2، mgso4 و na2so4 مورد بررسی قرار گرفت. سطوح شوری دو هفته پس از کاشت نشاها، به صورت روزانه و به مدت 45 روز به گلدان ها اضافه شد. 1s (56/1 دسیزیمنس بر متر)، ec محلول غذایی در آب مقطر به عنوان محیط پایه بود. نتایج تجزیههای آماری نشان داد که در اکثر غلظت عناصر اندازهگیری شده مانند فسفر اندام هوایی، پتاسیم، کلسیم و منیزیم ریشه و نیز ca/na ریشه و k/na ریشه و اندام هوایی تیمار pft باعث افزایش معنیدار نسبت به تیمارهای pfc و شاهد شد (05/0p<) و غلظت سدیم ریشه و کلراید اندام هوایی در حضور تیمار pfc به طور معنیدار بیشتر از تیمارهای شاهد و pft بود (05/0p<). غلظت سدیم، کلسیم، منیزیم و کلراید در اندامهای گیاه با افزایش شوری افزایش یافت، درحالیکه غلظت پتاسیم و فسفر روند کاهشی نشان دادند. بر اساس نتایج بدست آمده در این تحقیق، مایهزنی گیاه گوجهفرنگی با باکتری pft، شاخص های تحمل به شوری و در نتیجه شرایط رشد را در گوجهفرنگی بهبود می بخشد.