عوامل اجتماعی ـ فرهنگی مؤثر بر گرایش به نزاع طایفه ای (مورد مطالعه: عشایر ایل پیجیک، شهرستان اهر)
Abstract
نزاع به درگیری بین گروهی اطلاق می شود که بر سر ناسازگاری ارزشی، مسائل ناموسی، کمیابی منابع، فشار گروه ها، عصبیت اجتماعی و مواردی از این نوع در جوامع عشایری رخ می دهد. هدف اصلی پژوهش حاضر این است که چه عواملی در گرایش جوامع عشایری به نزاع طایفه ای تأثیرگذار است؟ روش مورد استفاده از نوع پیمایشی بوده و از طریق فرمول کوکران حجم نمونه 270 نفر تعیین و بطور تصادفی توزیع شده است. یافته های استنباطی نشان می دهد که بین متغیرهای انسجام اجتماعی (41/0-)، مسئلهی ناموسی (55/0) تقسیم به گروه خودی و غیر خودی (55/0)، کمیابی منابع (61/0-)، جامعه پذیری (48/0)، معاملهی اجتماعی (25/0-) و ضعف بازدارندگی بیرونی (39/0-) با گرایش به نزاع طایفه ای معنادار و متغیر محرومیت نسبی و کنترل اجتماعی با نزاع طایفه ای معنادار نبوده است. ضریب همبستگی چندگانه برابر با 671/0 و ضریب تعیین برابر با 421/0 هست.