مقایسه شیوه آموزشی فردی و همتا بر کیفیت زندگی بیماران مبتلا به نارسایی قلب

رضا برزو، reza borzou instructor, department of medical-surgical nursing, chronic diseases (home care) research center, hamadan university of medical sciences, hamadan, iran. e-mail:(borzou@umsha.ac.ir)سید رضا برزو (مربی)، گروه داخلی –جراحی، عضو مرکز تحقیقات بیماری های مزمن در منزل، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران. (borzou@umsha.ac.ir) زهرا بیات، zahra bayat () instructor, department of medical-surgical nursing, faculty of nursing and midwifery, hamadan university of medical sciences, hamadan, iran. e-mail: salavatimohsen42@ yahoo.comزهرا بیات، دانشجوی کارشناس ارشد پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران.z.bayat200090@ yahoo.com)؛ محسن صلواتی، mohsen salvati msc student of medical-surgical nursing, hamadan university of medical sciences, hamadan, iran.محسن صلواتی (مربی)،گروه داخلی جراحی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران. (salavatimohsen42@yahoo.com علیرضا سلطانیان، ali reza soltanian assistant professor, department of biostatistics, school of public health, hamadan university of medical sciences, hamadan, iran. e-mail: soltanian@umsha.ac.irدکتر علیرضا سلطانیان (استادیار)،گروه آمار زیستی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران. (soltanian@umsha.ac.ir)؛ شهرام همایونفر، shahram homayounfar associate professor, department of cardiology, hamadan university of medical sciences, hamadan, iran. e-mail: homayonfar23@yahoo.comدکتر شهرام همایون فر (دانشیار)، گروه قلب و عروق، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران. (homayonfar23@yahoo.com)

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

مقدمه: نارسایی قلبی یکی از شایع ترین بیماری های مزمن است که با کاهش کیفیت زندگی همراه است. با توجه به نقش مثبت آموزش در ارتقای کیفیت زندگی، یافتن یک روش آموزشی مناسب در بهبود کیفیت زندگی این بیماران حائز اهمیت است. این مطالعه باهدف مقایسه دو شیوه آموزشی فردی و همتا بر کیفیت زندگی بیماران مبتلا به نارسایی قلب انجام یافته است. روش ها: این مطالعه نیمه تجربی در سال 92 در بیمارستان اکباتان دانشگاه علوم پزشکی همدان انجام گرفت. 64 بیمار مبتلا به نارسایی قلبی به صورت تصادفی به دو گروه آموزش فردی و همتا (هر گروه 32 نفر) تقسیم شدند. بعد از آماده کردن گروه همتا، 4 جلسه آموزشی توسط افراد همتا برای گروه همتا در طول یک ماه اجرا شد. آموزش فردی توسط پژوهشگر به مدت 15 تا 20 دقیقه صورت گرفت. ابزار جمع آوری داده ها ازترجمه پرسشنامه فرانس و پاورس بود که جهت کیفیت زندگی بیماران قبل، بلافاصله بعد، یک ماه بعد از مداخله توسط هر دو گروه تکمیل گردید. جهت تحلیل یافته ها از آزمون های آماری توصیفی و استنباطی (تی مستقل، من ویتنی، کای دو) استفاده شد نتایج: میانگین نمره کیفیت زندگی قبل از مداخله در هر دو گروه همتا و فردی تفاوت معناداری نداشت (12/ 0=p). بلافاصله بعد از اجرای مداخله میانگین کل کیفیت زندگی در هر دو گروه همتا و فردی به ترتیب 1/10±1/142 و 9/10±147 از مجموع200 بود و تفاوت میانگین ها معنادار بود (039/0, p= 10/2t=). نتایج یک ماه بعد از مداخله در هر دو گروه همتا و فردی به ترتیب 6/7±6/170، 8/10±8/132 که این تفاوت نیز معنادار بود (0001/0, p= 11/16t=) بود. نتیجه گیری: نتایج نشان داد که هر دو شیوه آموزشی منجر به افزایش کیفیت زندگی می گردد اما تأثیر شیوه آموزش همتا در طولانی مدت بیش تر است.