ویژگی های فردی مؤثر بر ایجاد و توسعه خلاقیت دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی شیراز (ارائه الگوی تحلیل مسیر)
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
مقدمه: امروزه سازمان هایی موفق هستند که دائما افکار و اندیشه های جدید را در سازمان کاربردی سازند. در این مطالعه عوامل مؤثر بر خلاقیت دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی شیراز مورد بررسی قرار گرفت و تأثیر آن را از طریق خلق مثبت، خود کارآمدی و انگیزش درونی بر فرایند ایجاد و بروز خلاقیت مورد بررسی قرار گرفت. روش ها: در این مطالعه توصیفی همبستگی داده های لازم از طریق پرسشنامه ای ترکیبی که توسط یک نمونه 214 نفری تکمیل شده است، جمع آوری گردید. افراد نمونه از میان 481 نفر جامعه آماری از طریق یک روش چند مرحله ای نمونه گیری (خوشه ای، طبقه ای و تصادفی) انتخاب شدند. داده ها به کمک روش آماری تحلیل مسیر (به وسیله نرم افزار لیزرل50/8) تحلیل شد. نتایج: یافته ها نشان داد که سه عامل ویژگی های فردی (خودراهبری، ریسک پذیری و پیش کنشی) اثر غیرمستقیم و معناداری بر خلاقیت دانشجویان دارند و به وسیله تأثیر بر خلق مثبت، انگیزش درونی و خود کارآمدی بر خلاقیت اثر می گذارند. همچنین مقادیر شاخص برازندگی تطبیقی (cfi) برابر با 00/1، شاخص نکویی برازش (gfi) برابر با 00/1، شاخص تعدیل شده نکویی برازش (agfi) برابر با 97/0 و جذر برآورد واریانس خطای تقریب (rmsea) برابر با 038/0 بود. نتیجه گیری: در ایجاد و توسعه خلاقیت دانشجویان علوم پزشکی متغیر های بسیاری تأثیر گذارند. نتایج تحلیل مسیراین مطالعه نشان داد که خودکارآمدی و انگیزش درونی به ترتیب بیش ترین اثر را بر خلاقیت دانشجویان دارد.