مقایسه کارایی معیارهای ارزیابی عملکرد مبتنی بر تئوری فرامدرن پرتفوی در رتبهبندی پرتفویهای انتخابی بر اساس مدل ماتریس شبکه
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
هدف پژوهش حاضر رتبهبندی پرتفویهای انتخابی بر اساس مدل ماتریس شبکه با استفاده از معیارهای فرامدرن پرتفوی و بررسی میزان کارایی این معیارها به منظور شناسایی کارآمدترین معیار برای بازار سرمایه ایران است. بدین منظور معیارهای نسبت چشم انداز، سورتینو و امگا بر روی پرتفویها محاسبه و رتبهبندیهای مختلف مورد مقایسه قرار گرفتند. از آنجا که آزمونهای کولوگروف – اسمیرنوف و شاپیرو- ویلک نرمال بودن توزیع پرتفویهای مدل شبکه را تایید نمیکند، با کمک آزمونهای ناپارمتری اسپیرمن و فریدمن مشخص گردید که بین رتبهبندیهای انجام شده همبستگی معناداری دیده نمیشود و رتبهبندی حاصل از معیارهای مذکور، تفاوت معناداری با هم ندارند. لذا جهت بررسی میزان کارایی معیارها، عملکرد پرتفویهای انتخابی براساس مدل شبکه، در یک دوره 5 ساله (از سال 87 تا91) ارزیابی شده و در یک دوره 2 سال (از سال 92 تا 93) نتایج این ارزیابی، بررسی گردید. بدین منظور ابتدا ضریب هبمستگی اسپیرمن بین رتبهبندیهای اولیه و نتایج واقعی مورد بررسی قرار گرفت و سپس با ایجاد دو پرتفوی ابتکاری، میزان کارایی رتبهبندیها در تشخیص کلی رتبه واقعی و نیز رتبههای برتر مورد سنجش قرار گرفت. نتایج تحقیق نشان میدهد معیار نسبت چشم انداز، بهترین کارایی را برای رتبهبندی پرتفویها نسبت به معیارهای سورتینو و امگا دارد.