مقایسه قدرت پیشبینی مدل پنج عاملی فاما و فرنچ با مدلهای چهار عاملی کارهارت و q-عاملی hxz در تبیین بازده سهام
Abstract
پیش بینی نرخ بازده سهام همواره به عنوان یکی از مهمترین مباحث بازارهای مالی مطرح بوده است.. هدف پژوهش حاضر، بررسی توان توضیحدهندگی بازده سهام توسط مدلهای پنج عاملی فاما و فرنچ، چهار عاملی کارهارت و q-عاملی هو، خو و ژانگ (hxz) است. نتایج پژوهش با استفاده از اطلاعات ماهانه شرکتهای پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طی دوره 1389 تا 1393 نشان میدهد که توان تبیین بازده سهام توسط مدل پنج عاملی فاما و فرنچ بیش از مدلهای کارهارت و hxz میباشد. برخلاف یافتههای فاما و فرنچ در بورسهای ایالات متحده، عامل ارزش (hml) در بورس اوراق بهادار تهران معنادار بوده و به عنوان عامل زاید شناخته نمیشود. نتایج پژوهش، حاکی از آن است که از بین عاملهای بتا، اندازه، ارزش، تمایل به عملکرد گذشته (مومنتوم)، سودآوری و سرمایهگذاری، عاملهای مومنتوم و سرمایهگذاری در بورس اوراق بهادار تهران بر بازده سهام تاثیر نمیگذارد.