Article

مقایسه تأثیر آموزش به روش سخنرانی و استفاده از خودآموز بر دانش پزشکان عمومی شرکت کننده در دوره های آموزش مداوم نسبت به سندرم روده تحریک پذیر

مهدی زبیری، mehdi zobeiri assistant, internal medicine specialist, department of medical sciences, kermanshah university of medical sciences, kermanshah, iranدکتر مهدی زبیری، (استادیار)، متخصص بیماری های داخلی، گروه داخلی،دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران. خاور آملایی، khavar amolaei instructor, department of midwifery, school of nursing and midwifery, kermanshah university of medical sciences, kermanshah, iranخاورآملایی (مربی)، کارشناس ارشد مامایی، گروه مامایی.دانشکده پرستاری و مامایی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران منصور رضایی، mansoureh rezaei assistant, phd biostatistics, statistics department, school of public health, kermanshah university of medical sciences, kermanshah, iranدکتر منصور رضایی (استادیار)،phd آمار حیاتی، استادیار گروه آمار، دانشکده بهداشت کرمانشاه، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران مسعود الفتی زاده، masoud olfatizadeh assistant, department of microbiology, school of medicine, kermanshah university of medical sciences, kermanshah, iran.دکتر مسعود الفتی زاده (استادیار)، گروه میکروب شناسی دانشکده پزشکی کرمانشاه، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران. احمد خشای، ahmad khoshaei instructor, department of medical surgical nursing, school of nursing and midwifery, kermanshah university of medical sciences, kermanshah, iran.احمد خشای (مربی)،کارشناس ارشد آموزش پرستاری داخلی جراحی، گروه پرستاری داخلی جراحی، دانشکده پرستاری مامایی، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران. مهتاب رستمی، mahtab rostami msc, management, planning expert of ministry of health and medical education, tehran, iranمهتاب رستمی،کارشناس ارشد مدیریت، کارشناس برنامه ریزی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، تهران، ایران. مهتاب عبدالمالکی

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

مقدمه: هدف آموزش مداوم پزشکان ارتقای دانش و بهبود عملکرد آنان است. شیوه های مختلف آموزش حضوری در آموزش مداوم به کار می رود. دوری پزشکان از محل کار جهت شرکت در بازآموزی مشکلاتی جهت پزشک و بیمار ایجاد می نماید. استفاده از خودآموز شاید روش مناسبی برای آموزش مداوم باشد. به این منظور مطالعه حاضر با هدف مقایسه تأثیر آموزش به روش سخنرانی و استفاده از خودآموز بر دانش پزشکان عمومی شرکت کننده در دوره های آموزش مداوم در شهر کرمانشاه طراحی و اجرا گردید. روش ها: مطالعه نیمه تجربی از نوع قبل و بعد است که در سال 1386 انجام شد. جامعه پژوهش پزشکان عمومی کرمانشاه و نمونه 52 نفر از پزشکان مشمول دوره بازآموزی در دوگروه آزمون و شاهد بودند. نمونه گیری از نوع آسان بود که نمونه ها به طور تصادفی در دو گروه تقسیم شدند. پس از انجام پیش آزمون، به گروه آزمایش با خودآموز (جزوه آموزشی) و گروه شاهد به روش سخنرانی در مورد سندرم روده تحریک پذیر آموزش داده شد. سپس در هر دوگروه پس آزمون انجام گردید. پیش آزمون و پس آزمون شامل سنجش دانش شرکت کنندگان با دو آزمون هم ارز با دامنه نمره از صفر تا 20 بود. تجزیه و تحلیل داده ها با نرم افزار spss و مقایسه گروه ها با آزمون t و مجذورکای انجام شد و مقدار 05/0p< معنادار تلقی گردید. نتایج: میانگین نمرات دانش در گروه سخنرانی از 28/2±23/10 در پیش آزمون به 65/2±50/12 و در گروه خودآموز از 68/2±69/8 به 90/1±88/11 افزایش یافت. این تفاوت میانگین در هر دو گروه معنادار بود (001/0p<)، ولی میانگین اندازه تغییر نمرات در دو گروه تفاوت معناداری نداشت. نتیجه گیری: نتایج نشان داد آموزش بردانش شرکت کنندگان تأثیر داشت اما روش آموزش در افزایش دانش تأثیر نداشت. بنابراین با توجه به مشکلاتی که به دلیل عدم حضور پزشکان در محل خدمت آنان هنگام شرکت در دوره های بازآموزی پیش می آید، به نظر می رسد می توان از خودآموز نیز در بازآموزی پزشکان استفاده نمود.

Similar items