تأثیر بکار گیری الگوی بدیعه پردازی در آموزش مفهوم مراقبت تسکینی در کودکان بر خلاقیت نوشتاری و عملکرد تحصیلی دانشجویان پرستاری
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
مقدمه: مراقبت تسکینی از بیماران علاج ناپذیر نیازمند خلاقیت در ارائه هر چه بهتر این گونه مراقبت ها می باشد. در این مطالعه، تأثیرشیوه بدیعه پردازی بر خلاقیت نوشتاری و عملکرد تحصیلی دانشجویان در مورد مراقبت تسکینی شد. روش ها: مطالعه از نوع نیمه تجربی با دو گروه از دانشجویان پرستاری دانشگاه علوم پزشکی تهران در نیم سال اول 86-87 انجام شد. گروه شاهد 28 و تجربی 32 نفر بودند. پس از پیش آزمون کتبی از مفهوم مراقبت تسکینی در کودکان، در گروه تجربی الگوی بدیعه پردازی و در گروه شاهد آموزش متداول اجرا گردید و پس آزمون گرفته شد. متنی نیز به صورت انشایی در مورد مفهوم مراقبت تسکینی توسط هر دو گروه نوشته شد. اطلاعات با استفاده از آمار توصیفی و مقایسه ای من- ویتنی، مجذور کای و فیشر با نرم افزار spss تجزیه و تحلیل گردید. نتایج: میانگین نمرات پیش آزمون در گروه شاهد 8/2 و در گروه آزمون 5/2 بود که تفاوت معنی داری را قبل از مداخله نشان نمی دهند. ولی بعد از مداخله، در پس آزمون، میانگین نمرات گروه شاهد 8/3 و در گروه آزمون 8/4 شد که تفاوت آماری معنی داری بین دو گروه داشت. متن های انشایی دانشجویان نیز تفاوت معنی داری از نظر خلاقیت نوشتاری بین دو گروه نشان داد. نتیجه گیری: استفاده از شیوه بدیعه پردازی سبب افزایش خلاقیت نوشتاری و عملکرد تحصیلی دانشجویان پرستاری در مورد مراقبت تسکینی در کودکان می گردد