شیوع اختلال بدشکلی بدنی در نوجوانان شهرستان گناباد در سال ۱۳۹۳
Abstract
مقدمه: در سنین نوجوانی، توجه نوجوان به ظاهر جسمانی خود افزون مییابد و نوع ظاهر و ویژگیهای جسمانی برای آنان اهمیت ویژه ای مییابد. لذا محرز است که بروز اختلال بدشکلی بدنی در این مرحله از زندگی بالاتر از سایر مراحل زندگی باشد. اختلال بدشکلی بدنی به عنوان یک اختلال مزمن و ناتوان کنندهی روانی در سنین نوجوانی مشخص شده است. هدف پژوهش حاضر بررسی شیوع اختلال بدشکلی بدنی در نوجوانان شهرستان گناباد در سال 1393 بود. روش: طرح پژوهش حاضر مقطعی ( توصیفی- تحلیلی) بود. جامعهی آماری پژوهش حاضر تمامی دانشآموزان دختر و پسر دورهی دوم دبیرستانهای شهرستان گناباد بودند که در سال 92-93 مشغول به تحصیل بودند. نمونهی آماری متشکل از 1522 نفر بود که به شیوهی نمونهگیری تصادفی- طبقه ای انتخاب شدند. برای جمعآوری اطلاعات از مقیاس وسواس فکری- عملی ییل براون استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل دادهها از نرم افزار spss-16 ، آمارههای توصیفی و آزمون کای اسکویر استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد 8/21% از آنان اختلال بدشکلی بدنی داشتند. شیوع اختلال در دختران (4/23%) و در پسران (2/20%) حاصل شد. نتایج آزمون کای اسکویر نشان داد بین جنسیت و سن با اختلال بدشکلی بدنی ارتباط معنیداری وجود نداشت (05/0p>). نتیجه گیری: نتایج این پژوهش نشان داد که شیوع اختلال بدشکلی بدنی در نوجوانان دختر و پسر شهرستان گناباد بالا میباشد. افکار منفی نوجوان در مورد ظاهر سبب میشود که عملکرد وی در محیط تحصیلی و اجتماعیشان کمتر از حد مطلوب باشد و آشفتگیهای روحی و روانی زیادی را نشان دهند.