Article

مقدمه ای بر جامعه شناسی ادبی

Download full textFree with an account; signing up with Google takes seconds

Abstract

No abstract recorded for this item.

Similar items

  • مقدمه ای بر جامعه شناسی ادبی

  • جامعه شناسی گونه های ادبی

    Article1998فصلنامه علوم اجتماعیمسعود کوثری

    جامعه شناسی ادبیات شاخه ای از جامعه شناسی است که به رغم سنت دیرینة ادبی و آثار ادبی فراوان در تاریخ ایران، چندان که باید و شاید در میان خانواده علوم اجتماعی گسترش نیافته است. این عدم گسترش، هم در حوزه نظری (توریک) به چشم می خورد، هم در حوزه تحقیقات تجربی . در حوزه نظری با حدود و

  • الگوی پیشنهادی برای تطبیق نظریة جامعه شناسی با ساختار ادبی ـ اجتماعی رمان فارسی

    Articleادبیات پارسی معاصرمریم عاملی رضایی, استادیار پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی

    نقد جامعه شناختی رمان یکی از انواع پرکاربرد نقد ادبیات داستانی است که بر مبنای پیوند میان ساختارهای اجتماعی و ساختار ادبی، قرائتی جامعه شناسانه از متن ادبی ارائه می دهد و در عین حال، جنبه های زیبایی شناسانۀ اثر را نیز در نظر می گیرد. این نقد مانند سایر انواع نقد ادبی وارداتی است

  • الگوی پیشنهادی برای تطبیق نظریة جامعه شناسی با ساختار ادبی ـ اجتماعی رمان فارسی

    Article2015ادبیات پارسی معاصرمریم عاملی رضایی

    نقد جامعه شناختی رمان یکی از انواع پرکاربرد نقد ادبیات داستانی است که بر مبنای پیوند میان ساختارهای اجتماعی و ساختار ادبی، قرائتی جامعه شناسانه از متن ادبی ارائه می دهد و در عین حال، جنبه های زیبایی شناسانۀ اثر را نیز در نظر می گیرد. این نقد مانند سایر انواع نقد ادبی وارداتی است

  • سبک شناسی ادبی نکوهش های امام علی (ع) در نهج البلاغه

    Article2015پژوهش نامه علویحسین کیانی، منیژه زارع

    سبک شناسی (أسلوبیة) در اصطلاح علمی است در حوزة زبان شناسی و ادبیات که موضوع آن بررسی شیوه های گوناگون بیانی در آثار ادبی است. نهج البلاغه از جمله متونی است که شیوه های ادبی به کار برده شده در آن مطابق با مقتضای حال است. بنابراین با بررسی سبک شناسی نهج البلاغه می توان به معرفی الگ

  • درآمدی تحلیلی بر شعر عصر انحطاط در پرتو جامعه شناختی ادبی

    Articleلسان مبینتورج زینی وند، عضو هیات علمی پروانه ستایش نیا، عضو هیات علمی

    سرزمین های عربی در دوره­ی ­انحطاط، زیر سلطه­ی حاکمان تاتاری و ترک بوده و ویژگی بارز این حکومت­ها در ستم و بیداد،آزار و اذیت، دسیسه و آشوب خلاصه می شده است. جامعه درچنین اوضاعی، پیوستگی و استواری خود را از دست داده بود و هر لحظه رو به فروپاشی پیش می رفته است. افزون بر این، عصبیّت