مقایسه الگوریتم های مختلف طبقه بندی تصاویر ماهواره ای در تهیه نقشه کاربری اراضی (مطالعه موردی: شهرستان نور)
Abstract
نقشه کاربری اراضی یکی از فاکتورهای اساسی در مطالعات منابع طبیعی و مدیریت محیط زیست میباشد. اغلب تهیه نقشه کاربری اراضی یک منطقه یکی از پر هزینهترین بخشهای پروژههای زیست محیطی و منابع طبیعی است. دادههای ماهوارهای یکی از سریعترین و کم هزینهترین روشهای در اختیار محققان جهت تهیه نقشه کاربری اراضی میباشد. در سالهای اخیر محققان از روشهای مختلفی نقشه کاربری اراضی را با استفاده از این دادهها تهیه کردهاند. روشهای مختلفی جهت طبقهبندی تصاویر ماهوارهای وجود دارد. هر یک از روشها دارای معایب و مزایایی میباشند. تحقیق حاضر با هدف تعیین بهترین روش طبقهبندی تصاویر سنجنده etm+ از بین 9 روش طبقهبندی نظارت شده جهت استخراج نقشه کاربری اراضی شهر نور صورت گرفت. نتایج نشان داد که روش طبقهبندی ماشین بردار پشتیبان با میانگین ضرایب کلی و کاپا به ترتیب 94/90 درصد و 9503/0 نسبت به روشهای دیگر دارای دقت بالاتری است. اولویت دقت روشهای 9 گانه به ترتیب به صورت، ماشین بردار پشتیبان، شبکه عصبی، فاصله ماهالانویی، حداکثر احتمال، حداقل فاصله از میانگین، نقشه زاویه طیفی، واگرایی اطلاعات طیفی، سطوح موازی و در نهایت روش کدهای باینری میباشد. از نتایج تحقیق حاضر میتوان با استفاده از روش صحیح طبقه بندی، نقشه کاربری اراضی را با دقت بالاتری استخراج نمود.