بررسی اثرات عصارۀ هیدروالکلی زنجبیل بر فرآیند اسپرماتوژنز و محور هورمونی هیپوفیز - گوناد موش سوری نابالغ
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
زنجبیل، از گیاهان دارویی است که بیش ترین آنتیاکسیدانتها (ویتامینهای b، c و e) را دارد و در تقویت قوۀ جنسی نیز مؤثر است. هدف از این تحقیق، بررسی تأثیر عصارۀ زنجبیل بر محور هورمونی هیپوفیز- گوناد و فرآیند اسپرماتوژنز در موش‌های سوری نابالغ نژاد balb /c است. موش سوری نر نابالغ (28 سر)، با وزن تقریبی 18-15 گرم و محدودۀ سنی30- 25روزه، به طور تصادفی به 4 گروه 7 تایی کنترل، شم و آزمایشی 1و2 تقسیم شدند. گروههای آزمایشی 1و2 بعد از تعیین دوز کشندۀ عصارۀ زنجبیل به مدت دو هفته به ترتیب 50 و 100 میلیگرم/کیلوگرم از عصارۀ هیدروالکلی زنجبیل تهیه شده به روش پرکولاسیون، به صورت تزریق درونصفاقی (ip) دریافت کردند و در مدت زمان ذکر شده، گروه شم، آب مقطر (ip) دریافت کرد. گروه کنترل از آب و غذای استاندارد آزمایشگاهی استفاده کرد. پس از 14 روز تزریق، موشها با اتر بیهوش شدند و غلظت هورمون‌های تستوسترون، lh و fsh با استفاده از کیت elisa اندازهگیری و تعداد اسپرماتوگونی، اسپرماتوسیتها، اسپرماتید، اسپرم، لیدیگ و سرتولی در بیضۀ خارج شده با روش رنگآمیزی هماتوکسیلین- ائوزین شمارش گردید. نتایج به دست آمده نشان داد در مقایسه با گروه کنترل و شم، مقادیر سرمی lh در گروه آزمایشی 2 و هورمون fsh در هر دو گروه آزمایشی کاهش معنیدار (05/0p<) و میزان تستوسترون در گروه آزمایشی 2 افزایش معنیدار (05/0p<) دارد. هم چنین تعداد سلولهای لیدیگ و اسپرماتوسیت در گروه آزمایشی 2 و تعداد سلولهای اسپرماتید و اسپرماتوزویید در هر دو گروه آزمایشی، در مقایسه با گروههای کنترل و شم افزایش معنیدار (05/0p<) دارد. بنا بر این احتمال میرود که فنیل پروپانوییدها و سرکوییترپنهای موجود در زنجبیل از طریق افزایش هورمون تستوسترون و lh و تکثیر سلولهای لیدیگ از طریق تأثیر بر محور هیپوفیز- گوناد موجب تکثیر سلولهای جنسی در لولههای منیساز گردد.