مقایسه ترک خوردگی دانه و زمان خشک شدن شلتوک در شرایط بسترهای ثابت و سیال آزمایشگاهی
Abstract
سیستمهای سنتی و قدیمی خشک کردن شلتوک در ایران ضایعات زیادی را به علت خشک شدن غیریکنواخت، در فرایند تولید برنج باعث می شود. در این پژوهش برای کاهش میزان ترک‌خوردگی و افزایش سرعت خشکشدن در دمای بالاتر از دمای متداول، از روش بستر سیال برای خشک کردن شلتوک بهره گیری شده است. برای خشککردن نمونه ها از یک دستگاه خشک کن آزمایشگاهی بهره گیری شد. آزمایش های خشک کردن، شامل بررسی زمان خشک کردن و درصد ترک خوردگی دانه های شلتوک در سه شرایط بستر ثابت، حداقل سیالسازی و سیال کامل و در دماهای 40، 60، 80 درجه سانتی گراد انجام شد. نتایج نشان داد که در شرایط حداقل سیالسازی میزان ترک خوردگی دانه نسبت به شرایط بستر ثابت، در دماهای 40، 60 و 80 درجه سانتی گراد، به ترتیب حدود 57%، 68% و 75% کاهش یافت. در حالی که این کاهش در شرایط بستر سیال کامل نسبت به بستر ثابت در دماهای مذکور به ترتیب حدود 40%، 54% و 65% بود. کمترین زمان خشک کردن شلتوک، در روش حداقل سیالسازی و بیشترین زمان، در روش بسترثابت طول کشید. نتایج به دست آمده نشان داد که روش حداقل سیالسازی دارای کمترین مقدار ترک خوردگی و زمان خشک شدن در تمام دماهای مورد آزمایش است.