رابطه بین الگوهای ارتباطی خانواده و خلاقیت اجتماعی دانش آموزان
Abstract
هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین الگوهای ارتباطی خانواده (گفت و شنود و همنوایی) و خلاقیت اجتماعی دانش آموزان می باشد. نمونه پژوهش حاضر شامل 392 دانش آموز پایه اول تا سوم راهنمایی (148 پسر و 244 دختر) بود. به منظور انتخاب آزمودنیها از بین فهرست مدارس راهنمایی شهرستان شیراز دو مدرسه دخترانه و دو مدرسه پسرانه به صورت تصادفی انتخاب و از هر پایه تحصیلی نیز به صورت تصادفی یک کلاس انتخاب گردید. سپس کلیه دانش آموزان کلاس ها، مقیاس تجدید نظر شده الگوهای ارتباطی خانواده و تکالیف حل مسأله خلاقیت اجتماعی را تکمیل نمودند. پایایی و روایی این ابزارها برای استفاده در فرهنگ ایرانی احراز گردید. اطلاعات جمع آوری شده با استفاده از تحلیل رگرسیون چندگانه به روش همزمان مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها نشان داد که جهت گیری گفت و شنود خانواده پیش بینی کننده مثبت و معنادار خلاقیت اجتماعی است. جهت گیری همنوایی خانواده نیز پیش بینی کننده منفی و معنادار خلاقیت اجتماعی می باشد. نتیجه اینکه، ارتقاء گفت و شنود خانواده، پیش بینی کننده خلاقیت اجتماعی در فرزندان است در حالی که تأکید بر همنوایی در خانواده، از میزان خلاقیت اجتماعی فرزندان می کاهد.