اثربخشی آموزش مهارتهای زندگی بر میزان اضطراب، شادی و کنترل خشم نوجوانان با ناتوانی جسمی- حرکتی
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
مقدمه: از آنجا که ناتوانی جسمی- حرکتی احتمالاً میتواند باعث مشکلات متعددی از جمله مشکلات عاطفی و روانی شود، لزوم استفاده از روشهایی که این مشکلات را کاهش و یا برطرف سازد ضروری بهنظر میآید. بنابراین، هدف از این تحقیق، تعیین اثر بخشی آموزش مهارتهای زندگی بر میزان اضطراب، شادی و کنترل خشم نوجوانان با ناتوانی جسمی- حرکتی بود. روش: جامعه آماری این پژوهش کلیه دانشآموزان با ناتوانی جسمی- حرکتی شهر اصفهان بود که از بین سه مدرسه استثنایی معلولین جسمی- حرکتی موجود در شهر اصفهان یک مدرسه بهصورت تصادفی ساده انتخاب شد و از میان دانشآموزان این مدرسه 30 نفر بهصورت تصادفی ساده انتخاب و در دو گروه 15 نفری آزمایش و کنترل قرار داده شدند. ابزار این پژوهش، پرسشنامه پرخاشگری (agq) و پرسشنامه پیرز-هاریس بود. ابتدا پیشآزمون بین دو گروه اجرا شد که تفاوت معناداری مشاهده نشد. سپس گروه آزمایش بهمدت یکماه آموزش مهارتهای زندگی را دریافت کردند. در پایان، هر دو گروه مجدداً مورد آزمون قرار گرفتند. یافتهها: نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که پس از آموزش مهارتهای زندگی بین میانگین نمرات اضطراب، شادی و کنترل خشم دو گروه آزمایش وکنترل تفاوت معناداری وجود دارد. نتیجهگیری: براساس یافته های این پژوهش توصیه می گردد از آموزش مهارت های زندگی برای کاهش میزان اضطراب، کنترل خشم و افزایش شادی نوجوانان با ناتوانی جسمی-حرکتی استفاده شود.