پیشبینی رضامندی زناشویی برمبنای ویژگیهای شخصیتی: مقایسه مدل شبکه عصبی مصنوعی و روش رگرسیون
Abstract
مقدمه: ضرور ی است که با بررسی دقیق مدلهای پیشبینیکننده جدید و دارای قابلیتهای مضاعف، ضمن مقایسه با روشهای آماری متداول و یافتن نقاط قوت و ضعف هر یک از آنها، بتوان در پژوهشهای آتی مدلی که محققان را به بهترین پیشبینی رهنمون سازد، پیشنهاد نمود. هدف از پیریزی این پژوهش، مقایسه توانایی مدل شبکه عصبی و رگرسیون در پیشبینی رضامندی زناشویی براساس ویژگیهای شخصیتی بود. روش: ا ی ن پژوهش همبستگی، روی 300 زوج که به روش نمونهگیری تصادفی چندمرحلهای از میان دانشجویان متاهل 3 دانشگاه شهر تهران در سال 1387 انتخاب شدند، به انجام رسید. آزمودنیها پرسشنامههای neo-ffi و رضایت زناشویی enrich را تکمیل کردند . دادهها به کمک شبکه عصبی مصنوعی پرسپترون چندلایه ، رگرسیون چندگانه، آزمون معنی داری ضریب همبستگی پیرسون و آزمون t مستقل با نرمافزار matlab 6.5 و spss 16 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافتهها: شبکه عصبی پرسپترون چندلایه به طور معنی داری موفقتر از رگرسیون چندگانه توانست رضایت زناشویی را پیشبینی نماید (05/0>p). سه عامل روانآزردهگرایی مرد، مسئولیتپذیری مرد و مسئولیتپذیری زن توانستند 4/24% واریانس رضامندی زناشویی مردان را به طور معنی داری تبیین نمایند (037/0> p ). نتیجهگیری: نتایج این پژوهش زمینه را برای طراحی شبکه عصبی با قابلیت پیشبینی رضامندی زناشویی فراهم میآورد که تاثیر شایانی در کیفیت مشاورههای خانواده در ا ی ران خواهد داشت .