ارزیابی تنوع ژنتیکی محتوای آهن و روی دانه در ژنوتیپ های گندم نان (triticum aestivum l.) در شرایط دیم
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
کمبود آهن و روی در جیره غذایی باعث بروز سوء تغذیه در مردم بسیاری از کشورهای جهان می شود. با توجه به اینکه فرایند جذب، انتقال و ذخیره عناصر ریزمغذی در دانه تحت کنترل عوامل ژنتیکی است، تحقیقات جهت شناسایی ژنوتیپ هایی که توانایی جذب بیشتر این عناصر را از خاک داشته و بتوانند مقادیر بیشتری از آنها را در دانه ذخیره کنند، در حال گسترش است. هدف از اجرای این پژوهش که در سال زراعی 91-1390 در مزرعه مؤسسه تحقیقات کشاورزی دیم (ایستگاه سرارود) در قالب طرح آماری بدون تکرار اجرا شد، ارزیابی تنوع ژنتیکی در 142 ژنوتیپ گندم نان از نظر محتوای آهن و روی در دانه و رابطه آنها با عملکرد و اجزای عملکرد در شرایط دیم در مقایسه با دو رقم زراعی ریژاو و آذر2 (به عنوان شاهد) بود. نتایج نشان داد که محتوای آهن و روی دانه در ژنوتیپ های گندم مورد ارزیابی به ترتیب از 70 تا 109 و 31 تا 61 میلیگرم در کیلوگرم متغیر بود. رقم آذر2 بهطور معنیداری محتوای روی دانه بیشتری از رقم ریژاو داشت. محتوای آهن دانه هیچکدام از ژنوتیپهای مورد ارزیابی بیشتر از رقم های ریژاو و آذر2 نبود. نتایج حاصل از تجزیه همبستگی بین صفات نیز نشان داد که همبستگی معنیداری بین محتوای آهن و روی دانه وجود نداشت.