مقایسه اثر لیدوکائین داخل تراشه با لیدوکائین وریدی بر پاسخ های راه هوایی هنگام خروج لوله تراشه
Abstract
زمینه و هدف: پاسخ های راه هوایی موقع خارج کردن لوله تراشه می تواند منجر به سرفه، لارنگواسپاسم و افزایش فشار خون شود. این مطالعه به منظور مقایسه اثر لیدوکائین وریدی و داخل تراشه بر روی پاسخهای راه هوایی و قلبی- عروقی بیماران هنگام خروج لوله تراشه انجام شد. روش تحقیق: این مطالعه کارآزمایی بالینی بر روی 60 بیمار 15-60 ساله کاندید جراحی عمومی یا زنان که بر اساس طبقهبندی انجمن بیهوشی آمریکا در کلاس یک و دو بودند، انجام شد. سه دقیقه قبل از اتمام جراحی و هم زمان با قطع گازهای بیهوشی، لیدوکائین به مقدار 5/1 mg/kg به صورت وریدی یا داخل لوله تراشه تجویز شد. تعداد زور زدن و سرفه تا زمان خروج لوله، تعداد سرفه تا 30 دقیقه پس از خارج کردن لوله تراشه، فاصله زمانی بین قطع گازهای بیهوشی و خروج لوله و نیز تعداد ضربان قلب و فشار خون قبل و بعد از خارج کردن لوله تراشه ثبت گردید. داده ها با استفاده از نرم افزار spss (ویرایش 16) و آزمون های کایدو و تی در سطح معنی داری 05/0>p تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: میانگین زمان خروج لوله در گروه لیدوکائین وریدی و گروه داخل تراشه به ترتیب 6/3±3/11 و 4±7/11 دقیقه بود (71/0=p). اختلاف معنیداری بین دو گروه از نظر تعداد زور زدن (19/0=p) و تعداد سرفه (97/0=p) وجود نداشت. تفاوت معنیداری در متغیرهای قلبی- عروقی بین 2 گروه دیده نشد. نتیجه گیری: اثر تجویز لیدوکائین وریدی یا داخل تراشه بر میزان زور زدن و سرفه و نیز زمان خروج لوله طیّ مرحله بازگشت از بیهوشی تقریباً یکسان است .