اثر میزان آب آبیاری بر عملکرد، برخی ویژگی های کیفی و بهره وری آب دو رقم سیب زمینی
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
به منظور بررسی اثر خشکی موضعی ریشه بر عملکرد و برخی ویژگی های فیزیولوژیکی دو رقم سیبزمینی، این آزمایش در سال 93-1392 به صورت کرتهای دو بار خرد شده در قالب طرح پایه بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان چهارمحال و بختیاری اجرا شد. تیمارهای مورد آزمایش در این تحقیق شامل دو روش آبیاری جویچهای و قطره ای نواری در کرت های اصلی، دو رقم سیبزمینی شامل آلمرا و بورن در کرت های فرعی و تیمارهای کم آبیاری در چهار سطح آبیاری به میزان 100، 80 و 65 درصد تخلیه رطوبتی مجاز خاک و آبیاری ناقص ریشه (prd) در کرت های فرعی- فرعی قرار گرفتند. نتایج نشان داد که رقم بورن نسبت به رقم آلمرا در کلیه تیمارهای کمآبیاری از نظر عملکرد غده، بهرهروی آب و تحمل به خشکی برتری داشت به طوریکه رقم بورن در مقایسه با رقم آلمرا باعث افزایش 19 درصدی عملکرد غده کل و بهرهوری آب گردید. اثر کم آبیاری بر عملکرد غده، بهرهوری آب، درصد نشاسته، میزان قند محلول، میزان پرولین و کلروفیل گیاه در سطح احتمال یک درصد معنیدار بود. بیش ترین مقدار عملکرد غده برابر با 02/59 تن در هکتار مربوط به رقم بورن و آبیاری کامل حاصل شد. بیش ترین بهرهوری آب به ترتیب برابر 20/13 کیلوگرم بر مترمکعب مربوط به رقم بورن و تیمار prd به دست آمد. بنابراین با توجه به محدودیت منابع برای استفاده بهینه از آب، رقم بورن به عنوان یک رقم با عملکرد کمی و کیفی بالا، و کمآبیاری prd به عنوان یک راه کار صرفه جویی در مصرف آب توصیه شد.