ارتباط پلی مورفیسم ۴g/۵g در ژن مهارکننده فعال کننده پلاسمینوژن-۱ (pai-۱) با ترومبوز شریانی در عروق کرونر
Abstract
چکید ه سابقه و هدف فاکتورهای مستعدکننده ارثی و اکتسابی متعددی برای ترومبوز شریانی که از بارزترین انواع آن انفارکتوس میوکارد است، مطرح می باشند. از جمله عوامل ژنتیکی مرتبط، می توان به پلی مورفیسم pai-1 4g/5g اشاره کرد. هدف از این مطالعه، بررسی ارتباط این پلی مورفیسم با بیماری های قلبی- عروقی ناشی از ترومبوز شریانی در عروق کرونری در افراد ایرانی بود. مواد و روش ها با طراحی یک مطالعه مورد- شاهد، 61 بیمار مبتلا به ترومبوز در عروق کرونری، شامل 45 مرد و 16 زن و هم چنین 92 فرد اهداکننده سالم، شامل 74 مرد و 18 زن از نظر این پلی مورفیسم به روش pcr و با روش arms ارزیابی شدند. کلیه داده ها با برنامه spss نسخه 19 مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفتند و نتایج به دست آمده با مطالعه های مشابه مقایسه شدند. یافته ها شیوع پلی مورفیسم های 4g/4g ، 4g/5g و 5g/5g برای ژن pai-1 در گروه بیمار به ترتیب 6/24% ، 9/45% و 5/29% و نیز در گروه کنترل 7/20%، 4/42% و 37% بود و از نظر پلی مورفیسم مورد بررسی میان گروه بیمار و کنترل تفاوت معناداری مشاهده نشد، اما در مورد فاکتورهای خطر مرسوم نظیر فشار خون، دیابت، هایپرلیپیدمی، مصرف سیگار و چاقی بررسی های انجام شده نشان دهنده تفاوت معناداری میان گروه کنترل و بیمار بود(001/0 p= ). نتیجه گیری نتایج حاصل از مطالعه حاضر نشان می دهند میان پلی مورفیسم 4g/4g در ژن pai-1 و افزایش استعداد ابتلا به ترومبوز شریانی در جمعیت مورد مطالعه ارتباطی وجود ندارد.