ViraScience.
Article

مقایسه اثر درمان ترکیبی دفروکسامین و دفریپرون با دفروکسامین به تنهایی در بیماران تالاسمی ماژور

حسین کرمی، h. karami استادیار دانشگاه علوم پزشکی مازندران مهرنوش کوثریان، m. kosaryan استاد دانشگاه علوم پزشکی مازندرانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی مازندران (mazandaran university of medical sciences) حسن ابوالقاسمی، h. abolghasemi مرکز تحقیقات سازمان انتقال خون ایرانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی مازندران (mazandaran university of medical sciences)سازمان های دیگر: دانشگاه علوم پزشکی بقیه ا... فریبا رشیدی قادر، f. rashidighader استادیار دانشگاه علوم پزشکی مازندرانسازمان اصلی تایید شده: سازمان انتقال خون ایران (blood transfusion research center) کوروش وحید شاهی، k. vahidshahi استادیار دانشگاه علوم پزشکی مازندرانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی مازندران (mazandaran university of medical sciences) مژده دبیریان، m. dabirian استادیار دانشگاه علوم پزشکی مازندرانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی مازندران (mazandaran university of medical sciences) حسن کرمی

Abstract

چکید ه سابقه و هدف اضافه بار آهن به ویژه در قلب، مهم ترین علت مرگ و میر بیماران تالاسمی ماژور می باشد. شلاتورتراپی یکی از روش های درمانی مهم این بیماران است. این مطالعه به منظور مقایسه اثرات درمان ترکیب ی دفروکسامین با دف ریپرون و دفروکسامین به تنهایی در بیماران تالاسمی ماژور استان مازندران انجام شد. مواد و روش ها در یک کارآزمایی بالینی، بیماران تالاسمی ماژور با فریتین سرم بیش از ng/ml 3000 به دو گروه تقسیم و از نظر سن ، جنس ، فریتین سرم و lvef همسان سازی شدند. به گروه اول دفروکسامین به تنهایی و به گروه دوم ترکیبی از دف ریپرون و دفروکسامین داده شد. بیماران هر ماه معاینه فیزیکی شده و فریتین سرم، متوسط هموگلوبین ، ast ، alt و lvef از 6 ماه قبل از مطالعه و سپس در هر مراجعه اندازه گیری و ثبت شد. داده ها با استفاده از آزمون های t و کای دو مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها 50 بیمار در هر گروه در مدت 2/6 ± 5/28 ماه پی گیری شدند. فریتین سرم در گروه های دفروکسامین و ترکیبی به ترتیب ng/ml 1400 ± 4100 و ng/ml 1700 ± 4500 در طی 6 ماه قبل از شروع مطالعه بود که به ترتیب به ng/ml 2200 ± 4600 و ng/ml 1400 ± 3800 در پایـان درمـان کاهش یافت (05/0 p< ). فقط 3 بیمار مبتلا به لوکوپنی قابل برگشت و 10 بیمار دچار حالت تهوع در گروه درمان ترکیبی شدند. نتیجه گیری این مطالعه نشان داد که درمان ترکیبی، دارای اثر بهتری در کاهش فریتین سرم است. به علاوه می تواند lvef را بهبود بخشد. کلمات کلیدی : دفروکسامین، دفریپرون، تالاسمی ماژور، حجم ضربه ای بطنی، فریتین

Similar items

  • مقایسه اثر درمان ترکیبی دفروکسامین و دفریپرون با دفروکسامین به تنهایی در بیماران تالاسمی ماژور

    Article2011فصلنامه پژوهشی خونحسین کرمی، مهرنوش کوثریان، حسن ابوالقاسمی، فریبا رشیدی قادر

    چکید ه سابقه و هدف اضافه بار آهن به ویژه در قلب، مهم‌ترین علت مرگ و میر بیماران تالاسمی ماژور می‌باشد. شلاتورتراپی یکی از روش‌های درمانی مهم این بیماران است. این مطالعه به منظور مقایسه اثرات درمان ترکیب ی دفروکسامین با دف ریپرون و دفروکسامین به تنهایی در بیماران تالاسمی ماژور است

  • تعیین اثر بخشی قرص دفریپرون در کاهش سطح سرمی فریتین در بیماران تالاسمی ماژور شهر اراک

    Articleمجله دانشگاه علوم پزشکی اراکمژگان هاشمیه، mozhgan hashemi شراره خسروی، sharare khosravi

    مقدمه: حیات بیماران مبتلا به تالاسمی وابسته به ترانسفوزیون است. این بیماران متعاقب ترانسفوزیون های مکرر دچار هموسیدروز در ارگان های مختلف می شوند و به استفاده از داروی چلاتور آهن نیاز دارند که بتواند سبب دفع آهن اضافی از بدن گردد. تنها داروی رایج و در دسترس دفروکسامین می باشد که

  • عوارض گوارشی داروی دفریپرون با پوشش روده ای(انتریک کوتد) در بیماران تالاسمی ماژور

    Articleفصلنامه پژوهشی خونآزیتا آذرکیوان، a. azarkeivan دانشیار مرکز تحقیقات انتقال خون ـ مؤسسه عالی آموزشی و پژوهشی طب انتقال خون و درمانگاه تالاسمی مژگان شایگان، m. shaeigan دانشیار مرکز تحقیقات انتقال خون ـ مؤسسه عالی آموزشی و پژوهشی طب انتقال خونسازمان اصلی تایید شده: سازمان انتقال خون ایران (blood transfusion research center) معصومه السادات اسلامی، m.s. eslami مرکز تحقیقات انتقال خون ـ مؤسسه عالی آموزشی و پژوهشی طب انتقال خون و درمانگاه تالاسمیسازمان اصلی تایید شده: سازمان انتقال خون ایران (blood transfusion research center) شراره قاضی زاده

    چکیده سابقه و هدف افزایش بار آهن، عارضه مهم تزریق خون مزمن است که نیاز به درمان آهن زدایی دارد. یکی از این درمان ها دفریپرون (l1) است که اغلب به صورت درمان ترکیبی با دسفروکسامین استفاده می شود. اما مهم ترین عارضه این دارو، مشکلات گوارشی است و گاهی به قدری شدید است که بیمار قادر ب

  • عوارض گوارشی داروی دفریپرون با پوشش روده‌ای(انتریک کوتد) در بیماران تالاسمی ماژور

    Article2016فصلنامه پژوهشی خونآزیتا آذرکیوان، مژگان شایگان، معصومه السادات اسلامی، شراره قاضی زاده

    چکیده سابقه و هدف افزایش بار آهن، عارضه مهم تزریق خون مزمن است که نیاز به درمان آهن‌زدایی دارد. یکی از این درمان‌ها دفریپرون (L1) است که اغلب به صورت درمان ترکیبی با دسفروکسامین استفاده می‌شود. اما مهم‌ترین عارضه این دارو، مشکلات گوارشی است و گاهی به قدری شدید است که بیمار قادر ب

  • مقایسه کیفیت زندگی در بیماران تالاسمی ماژور با و بدون تزریق خون بیمارستان بوعلی سینا ساری سال 1402

    Article2024مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندرانامیرحسین خوشگوئیان، حسین کرمی، عادله بهار، طهورا خوشگوئیان

    سابقه و هدف: تالاسمی، اختلالی رایج در ایران و جهان است. پیشرفت‌های‌صورت گرفته در زمینه تشخیص و درمان بیماری تالاسمی موجب شد افراد مبتلا به این بیماری بتوانند برای مدت طولانی‌تری زندگی کنند. در این بیماران تزریق‌های مکرر خون با عوارض جسمی متعددی همراه است که می‌توانند سبب اختلالات

  • ارتباط همکاری (یا در دسترس بودن درمان) در بیماران تالاسمی ماژور با بروز دیابت قندی

    Articleفیضمهرنوش کوثریان، mehrnoush kosarian ibn sina hospital, mazandaran university of medical sciences, mazandaran, iranدانشگاه علوم پزشکی مازندران، مرکز پزشکی آموزشی ابن سینا

    سابقه و هدف: درمان نگهدارنده کم خونی تالاسمی ماژور شامل ترانسفوزیون مکرر و منظم خون و تزریق داروی شلاتور آهن است. این درمان گران و سخت، گاه به اندازه کافی در دسترس بیماران نیست و گاه علیرغم موجود بودن وسایل درمانی، بیماران به خوبی همکاری نمی کنند. دیابت قندی از عوارض شناخته شده ن