کشت سلول های بنیادی مزانشیمی موش صحرایی: استفاده از پلاسمای تهیه شده از خون محیطی به عنوان مکمل محیط کشت
Abstract
چکید ه سابقه و هدف در دستورالعمل های رایج جداسازی و تکثیر سلول بنیادی مزانشیمی، استفاده از سرم جنینی گاو( fcs ) به عنوان مکمل محیط کشت، اجتناب ناپذیر است. این در حالی است که سرم جنینی گاو در انسان ایمونوژنیک بوده و به هنگام پیوند خطر انتقال عفونت را با خود به همراه دارد. لذا به دنبال یک جانشین مناسب برای سرم جنینی گاو، در مطالعه حاضر، تاثیر پلاسمای تهیه شده از خون محیطی بر رشد سلول های بنیادی مزانشیمی بررسی شده است. مواد وروش ها مطالعه انجام شده از نوع تجربی بود. سلول های مغز استخوان تهیه شده از استخوان های دراز موش صحرایی، از کشت اولیه تا پاساژ سوم با استفاده از محیط کشت حاوی fcs و پلاسمای تهیه شده از خون محیطی موش صحرایی کشت شدند و حاصل هر مرحله از کشت که در اصل به ترتیب سلول های پاساژ اول تا چهارم محسوب می شوند، از لحاظ میزان دو برابر شدگی جمعیت سلولی، توان زیستی و تکثیر سلولی به ترتیب با روش های شمارش سلولی، آزمایش mtt و رسم منحنی رشد اندازه گیری شد. سلول های حاصل از کشت اولیه از لحاظ کلون زایی نیز بررسی شدند. هر مطالعه 10 بار تکرار شد و میانگین نتایج، مقایسه آماری شد. در پایان سلول های پاساژ سوم از لحاظ پتانسیل تمایز به استخوان و چربی با روش رنگ آمیزی اختصاصی rt-pcr بررسی شدند. یافته ها سلول های کشت شده در پلاسما از لحاظ مورفولوژی، تقریباًَ یک دست دوکی شکل بودند در حالی که در کشت سلول های گروه fcs ، تعدادی سلول غیر دوکی شفاف نیز مشاهده شد. در مجموع، از لحاظ دو برابر شدگی جمعیت سلولی و آزمایش mtt ، سلول های گروه fcs به طور معنی داری وضعیت بهتری داشتند ولی تفاوت ها در سلول های حاصل از پاساژ سوم از لحاظ آماری معنی دار نبود. در منحنی رشد، در طول دوره کشت، طول و شیب فازهای نمودار در دو گروه مشابه بود ولی گروه fcs ، رشد بیشتری از خود نشان داد. سلول های گروه پلاسما تعداد بیشتری کلون تولید کردند ولی اندازه این کلون ها در مقایسه با سلول های گروه fcs کمتر بود. سلول های هر دو گروه به راحتی به دودمان های آدیپوژنیک و استئوژنیک تمایز یافتند. زیرا سلول ها به ترتیب با اویل رد و آلیزارین رد رنگ شدند و ژن های ppar-gama ، ppar-alpha و c/ebp-alpha برای چربی و استئوکلسین و استئوپونتین برای استخوان بیان شد. نتیجه گیری روی هم رفته می توان گفت که پلاسما به عنوان جایگزین سرم گاو قادر است از تکثیر سلول بنیادی مزانشیمی حمایت کرده و توان زیستی آن را حفظ نماید، اگر چه این حمایت، در مقایسه با fcs تا حدودی کمتر است ولی در عوض جایگزین سالمی محسوب می شود. کلمات کلیدی : سلول های بنیادی مزانشیمی موش، پلاسما، تکثیر سلولی