شرایط پایدارسازی مدل های غیرخطی چندجمله ای از طریق رویکرد مجموع مربعات با هدف کاهش محافظه کاری
mohsen rakhshan، m.sc. students, control dept., electrical and electronic engineering faculty, shiraz university of technology, shiraz, iran. mohammad mehdi mardani، 1m.sc. students, control dept., electrical and electronic engineering faculty, shiraz university of technology, shiraz, iran. mokhtar shasadeghi، associate professor, control dept., electrical and electronic engineering faculty, shiraz university of technology, shiraz, iran. mohammad mardaneh، assistant professor, power dept., electrical and electronic engineering faculty, shiraz university of technology, shiraz, iran
Download full textFree with an account; signing up with Google takes seconds
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
در این مقاله، شرایط پایدارسازی و طراحی کنترلکننده برای دستهای از سیستمهای غیرخطی ارائه شده است. روش ارائهشده بر اساس استفاده از فیدبک غیرخطی، تابع لیاپانوف مربعی و ماتریسهای کمکی میباشد که این ماتریسهای کمکی، بر اساس خواص حاصل از دینامیک سیستم بدست آمدهاند. بر اساس قضیهی پایداری لیاپانوف و تکنیک تجزیهی مجموع مربعات، شرایط پایدارسازی به فرم شرایط مجموع مربعات (sos) در میآیند. رویکرد ارائهشده در این مقاله دارای دو مزیت کلی میباشد. اول اینکه، با استفاده از مدل چندجملهای، روش ارائه شده از ماتریسهای مدل فضای حالت چندجملهای سیستم استفاده میکند. بنابراین، در این حالت نیازی به استفاده از مدلسازیهای موجود مانند مدلسازی فازی تاکاگی- سوگنو (t-s) که به صورت ذاتی دارای محافظهکاری میباشند، به خصوص در مواقعی که از توابع عضویت فازی مدل در شرایط طراحی کنترلکننده استفاده نمیگردد، وجود ندارد. دوم اینکه، با استفاده از ماتریسهای کمکی، میتوان شرایط طراحی کنترلکننده را بهگونهای تغییر داد که ساختار کنترلکننده از دید پیادهسازی عملی با آزادی عمل بیشتری همراه باشد. در انتهای مقاله نیز برای نشان دادن کارایی رویکرد ارائه شده، یک موتور سنکرون مغناطیس دائم مورد بررسی و شبیهسازی واقع شده است.
Thesis2015وزارت علوم، تحقیقات و فناوری - دانشگاه صنعتی شیراز - دانشکده مهندسی برق و الکترونیکمحسن رخشان
در این پایان نامه از تکنیک های کنترل فازی چندجمله ای در جهت بهبود تحلیل پایداری و کنترل سیستم های غیرخطی استفاده می گردد. چارچوب اصلی کار بر اساس مدل های فازی چندجمله ای و تکنیک های مجموع مربعات (برنامه ریزی نیمه معین) برای اثبات پایداری می باشد.