بررسی علل و پیامد بیماران مبتلا به سنکوپ مراجعه کننده به اورژانس بیمارستان امام حسین(ع)
Abstract
سابقه و هدف: بیش از 5% بیماران مراجعه کننده به اورژانس از سنکوپ شکایت دارند و علت بستری در 1 تا 6 درصد بیماران است. مطالعه ی حاضر، به بررسی علل و پیامد سنکوپ در بیماران مراجعه کننده به بخش اورژانس بیمارستان امام حسین(ع) پرداخته است. مواد و روش ها: در این مطالعه ی توصیفی- طولی (descriptive-longitudinal study)، تمامی بیماران مراجعه کننده با سنکوپ به اورژانس بیمارستان امام حسین(ع) در طی پنج ماه بررسی و پیامد آنها طی یک ماه پیگیری، مورد مطالعه قرار گرفت. اطلاعات از طریق شرح حال یا پرونده ی بیمار، جمع آوری و در یک پرسشنامه ثبت می گردید. بیماران پس از یک ماه در خصوص پیامدهای سنکوپ مورد پیگیری قرار گرفتند. آزمون های تی دو و کای اسکور جهت بررسی رابطه ی علت ها با بروز پیامد، استفاده شد. یافته ها: تعداد 100 بیمار با میانگین و انحراف معیار 14±7/67 سال مورد مطالعه قرار گرفتند. شصت و شش نفر از بیماران مرد بودند. در 35 بیمار (35%) علت قلبی، 60 بیمار (60%) علت ناشناخته، در 4 بیمار (4%) علت مغزی و در یک بیمار (1%) هم علت، آنمی بود. طی دوره ی پیگیری یک ماهه، چهار بیمار که دو نفر آنها زن و دو نفر مرد بودند، فوت شدند که علت بیماری در همه ی آنها، قلبی و سن همگی بالای 70 سال بود. تغییرات الکتروکاردیوگرافی در بدو ورود در هر چهار بیمار وجود داشت. شیوع عود بیماری 4% بوده و 9% تحت نوعی جراحی قرار گرفتند و بقیه زنده ماندند. نتیجه گیری: سن بالاتر از 70 سال و علت قلبی، مهمترین فاکتورهای تعیین کننده ی پیش آگهی بیماری و بروز پیامدهای ناشی از سنکوپ می باشند.