بررسی رابطه بین زردی نوزادی به عنوان علامت بالینی غیر اختصاصی و میزان بروزهیپوتیروئیدی کونژنیتال در نوزادان ارجاع شده به بیمارستان های آموزشی منتخب شهرستان مشهد

سعیده ترویج اسلامی، saeedeh tarvij eslami pediatrician, department of pediatrics, islamic azad university, tehran medical science branch, tehran, iranمتخصص کودکان، گروه کودکان، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم پزشکی تهران حسین نصیریان، hosain nasirian associate professor, pediatrician, department of pediatrics, islamic azad university, tehran medical science branch, tehran, iranمتخصص کودکان، گروه کودکان، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم پزشکی تهران سعید ابطحی، saeed abtahi pediatric cardiologist, department of pediatrics, islamic azad university, mashhad medical branch, mashhad, iranمتخصص کودکان، فوق تخصص قلب کودکان، گروه کودکان، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد پزشکی مشهد

Abstract

سابقه و هدف: کم کاری کونژنیتال تیروئید بیماری خطیری است که در صورت تشخیص و درمان به موقع از عوارضی مانند عقب افتادگی ذهنی پیشگیری می شود. اغلب در بدو تولد، بدون علائم بالینی است ولی باعث تشدید یا طول کشیدن زردی نوزادی می-شود. هدف از انجام این مطالعه تعیین وجود رابطه بین زردی به عنوان علامت بالینی غیراختصاصی و کم کاری کونژنیتال تیروئید است. روش بررسی: این مطالعه مقطعی روی140 نوزاد ترم سالم با سن 28-1 روز و میزان بیلی روبین توتال بیش ازmg/dl10 در چهار بیمارستان آموزشی انجام گرفت و تست های تیروئید در مورد آنان انجام شد. هورمون محرک تیروئید (tsh) به میزان بیش از mu/l10 و هورمون تیروکسین (t4) به میزان کمتر از µg/dl7 به عنوان کم کاری کونژنیتال تیروئید در نظر گرفته شد. یافته ها: در 14/2% نمونه ها (3 نفر) سطح هورمون t4 پایین بود. با توجه به اینکه tsh در 2 نفر >mu/l10بود، با بررسی بیشتر تشخیص هیپوتیروئیدی به میزان یک مورد در 140 نوزاد گذاشته شد. نتیجه گیری: در این مطالعه شیوع هیپو تیروئیدی در نوزادان مبتلا به زردی، 7:1000 بود. اکثر نوزادان مبتلا ابتدا بدون علامت بالینی اختصاصی هستند؛ بنابراین باید نسبت به تظاهرات بالینی غیر اختصاصی که زردی از زودرس ترین آنها است هشیار بود. تحت نظر داشتن این نوزادان و تکرار تست ها ضروری به نظر می رسد.