اثربخشی مدل طراحی آموزشی چهارمؤلفه ای در بهبود واکنش و یادگیری کارکنان صنعت خودروسازی
Abstract
هدف مقالة حاضر بررسی اثربخشی آموزش مهندسان صنعت خودروسازی بود که با تکیه بر طراحی آموزشی کلنگر و کاربست مدل چهارمؤلفهای(4c/id) در شرکت ایرانخودرو خراسان انجام شد. روش پژوهش از نوع شبهآزمایشی بوده و از طرح پیشآزمون و پسآزمون با گروه کنترل استفاده شد. نمونۀ آماری عبارت بود از 40 نفر از مهندسان شرکت ایرانخودرو خراسان که در دورۀ استاندارسازی ایستگاههای کاری شرکت کرده بودند، که به شیوۀ نمونهگیری در دسترس، یک گروه متشکل از 20 نفر از مهندسان بهعنوان گروه آزمایش و 20 نفر دیگر بهعنوان گروه گواه انتخاب شدند. برای ارزشیابی اثربخشی آموزش مدل پاتریک انتخاب وباتوجه به محدویتهای زمانی و اجرایی دو سطح اول این مدل (واکنش و یادگیری) استفاده شد ابزارهای پژوهش شامل دو پرسشنامه fvhd سنجش رضایت از دوره، نگرش نسبت به دوره و یک آزمون پیشرفت تحصیلی بود. نتایج نشان داد که بهکارگیری رویکرد کلنگر براساس مدل چهارمؤلفهای در آموزشهای صنعت خودروسازی باعث اثربخشی دورههای آموزشی (p>0/01) میشود. درخصوص مؤلفههای تشکیلدهندۀ اثربخشی نتایج نشان داد که فراگیران در دورۀ طراحی شده براساس مدل چهارمؤلفهای(4c/id) رضایتمندی بهتر (p=0/01) و همچنین نگرش مثبتتری (p=0/02) را نسبت به دورۀ آموزشی مذکور داشتند. اما در خصوص مؤلفه یادگیری تفاوت معناداری میان دو گروه حاصل نشد.