رابطه طول- وزن و مقایسه برخی ویژگی های ریختی ماهی گورخری زاگرس aphanius vladykovi coad, ۱۹۸۸ (شعاع بالگان: کپورماهیان دندان دار) در سرشاخه های رودخانه کارون در استان چهارمحال و بختیاری
Abstract
به منظور تعیین روابط طول-وزن ماهی گورخری زاگرس (aphanius vladykovi) و بررسی تغییرات صفات ریختی آن، 60 قطعه ماهی از چشمه مادردختر گندمان (30 قطعه با میانگین طول استاندارد 01/4±71/32) و چشمه اردوال نقنه (30 قطعه با میانگین طول استاندارد 92/3±72/30) طی فصل پاییز صید گردید. الگوی رشد هر دو جنس نر (06/2b=) و ماده (53/2b=) منطقه گندمان آلومتریک منفی و برای جنس های نر (20/3b=) و ماده نقنه (46/3b=) به ترتیب ایزومتریک و آلومتریک مثبت بود. فاکتور وضعیت بیانگر شرایط تغذیه ای بهتر منطقه گندمان نسبت به نقنه بود (05/0p ). به عنوان نتیجه گیری می توان بیان کرد که مستقر شدن دو جمعیت از ماهی گورخری زاگرس در دو نقطه بالادستی رود کارون و بروز تفاوت در شاخص وضعیت و صفات ریختی، علاوه بر ظرفیت های ژنتیکی، به دلیل تاثیر زیستگاه و فاصله جغرافیایی بوده و به نظر می رسد روند تجمع صفات متمایزکننده تحت تاثیر عوامل محیطی مانند دما، مواد مغذی و عمق آب ادامه داشته و به صورت بالقوه احتمال گونه زایی آلوپاتریک وجود دارد. لذا پیشنهاد می گردد ماهیان این دو منطقه جهت اهداف حفاظتی به عنوان ذخایر ژنتیکی و ریختی مجزا از یکدیگر در نظر گرفته شوند.