کاربرد پلی اکریل آمید در کنترل فرسایش پاشمانی بر روی خاک های مارنی
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
فرسایش پاشمانی اولین مرحله در فرآیند فرسایش شناخته شده که نتیجهی بمباران سطح خاک بوسیلهی قطرات باران است. قطرات باران در هنگام برخورد به سطح خاک، ذرات خاک را جابهجا و ساختمان خاک را تخریب میکنند. جدا شدن ذرات خاک توسط قطرات باران و انتقال ذرات جدا شده توسط رواناب، دو فرآیند پایهای فرسایش خاک میباشند. در این تحقیق به بررسی تأثیر مقادیر مختلف پلیاکریلآمید (0، 2/0، 4/0 و 6/0 گرم بر مترمربع) بر روی مقدار فرسایش پاشمانی در دو شدت بارندگی 95 و 120 میلیمتر در ساعت با استفاده از باران ساز fel3 در آزمایشگاه پرداخته شد. آزمایشات در خاک مارنی صورت گرفت. نتایج حاکی از آن است که مقادیر مختلف پلیاکریلآمید (0، 2/0، 4/0 و 6/0) در کنترل فرسایش پاشمانی در خاک مارنی با شدتهای بارندگی 95 و 120 میلیمتر در ساعت بین شدتهای مختلف بارندگی از لحاظ کاهش میزان پاشمان هیچ اختلاف معنیدار آماری وجود ندارد. در مقابل اثر مقادیر مختلف پلیاکریلآمید و تیمار شاهد تفاوت معنیداری مشاهده شده است به گونهای که مقدار 6 کیلوگرم در هکتار بیشترین تأثیر را در کنترل فرسایش پاشمانی نسبت به مقادیر 2 و 4 کیلوگرم در هکتار داشته و به میزان 93/28 درصد در کاهش فرسایش مؤثر بوده است. همچنین تقابل دو فاکتور اصلی شدت و تیمار نیز هیچ اختلاف معنیدار آماری را نشان نمیدهد. نتایج تحلیل آماری در شدتهای مختلف نشان داد که مقادیر مختلف پلیاکریلآمید در کنترل فرسایش پاشمانی در شدت بارندگی 95 میلیمتر در ساعت نسبت به تیمار شاهد اختلاف معنیداری را نشان نداده است. ولی شدت بارندگی 120 میلیمتر در ساعت مقادیر مختلف پلیاکریلآمید در کنترل فرسایش پاشمانی نسبت به تیمار شاهد اختلاف معنیداری را نشان داده است. به گونهای که میزان 4 کیلوگرم در هکتار ماده پلیاکریلآمید بیشترین تأثیر را در کنترل فرسایش پاشمانی داشته و به میزان 40 درصد نسبت به تیمار شاهد فرسایش پاشمانی را کاهش داده است.