ارزیابی تغییرات زمانی پهنه بندی خطر فرسایش آبی با استفاده از مدل corine مطالعهی موردی: حوضه ی آبخیز تنگ بستانک شیراز
Abstract
با وجود محدود بودن منابع آب و خاک، به دلایل مختلف این منابع در حال کاهش است. برای کاهش اثرات زیان بار فرسایش خاک، شناخت عوامل مؤثر در فرآیند فرسایش در حوضه ی آبخیز ضرورت کامل دارد. این تحقیق بر آن است که سیمای فرسایش حوضه ی آبخیز تنگ بستانک را بررسی و روند تغییر خطر فرسایش خاک را با استفاده از gis و rs در قالب مدل corine برآورد نماید. نقشه ی خطر فرسایش پذیری حوضه، با استفاده از تصاویر ماهوارهای لندست tm4و irsp6 برای سالهای 1988و2007تهیه شد. نتایج نشان دادکه در سال 1988 کلاس خطر فرسایش متوسط با سطحی معادل 64/7668 هکتار از سطح حوضه، بیشترین وسعت و این کلاس در سال2007 به63/7342 هکتار رسیده است که 99 /3 درصد کاهش سطح نشان داده است. کلاس خطر فرسایش کم 66/0 درصد کاهش داشته و کلاس خطر فرسایش زیاد 65/4 درصد افزایش داشته است.که نشان میدهد به وسعت اراضی با خطر فرسایش زیاد افزوده شده و از وسعت اراضی با خطر فرسایش کم کاسته شده است.