مطالعه رابطه بین مالکیت مدیریت استراتژیک و محافظه کاری حسابداری در شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران
Abstract
مدیران با توجه به انگیزه های گوناگون،درصدد شناسایی سریع تر سودها و به تاخیر انداختن زیان ها و هزینه ها هستند. محافظه کاری محدودیتی است که توانایی و تمایل این رفتار فرصت طلبانه را از مدیران می گیرد. هیات مدیره شرکت به عنوان نهاد راهبری، که نقش هدایت و نظارت بر کار مدیران اجرایی را دارد،از اهمیت بسزایی در هدایت مناسب تر شرکت و از جمله اتخاذ شیوه های محافظه کارانه تر در زمانبندی شناسایی سودها برخوردار است. هدف کلی تحقیق، تبیین رابطه بین درصد مالکیت مدیریتی با سطح محافظه کاری اعمال شده در گزارشگری مالی شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران میباشد. نمونه آماری تحقیق شامل 111 شرکت از شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران و دوره زمانی تحقیق از سال 1387 تا 1392 میباشد. برای آزمون فرضیه های تحقیق، از رگرسیون خطی ساده استفاده گردیده است که نتایج حاصل از آزمون فرضیه های این تحقیق، در مجموع حاکی از وجود رابطه معنی دار و مثبت بین مالکیت مدیریتی و محافظه کاری حسابداری و هم چنین عدم وجود رابطه بین درصد سهام شناور آزاد و محافظه کاری حسابداری میباشد.