رابطه معنویت در کار با اثربخشی سازمانی ادارات ورزش و جوانان خراسان رضوی
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
اخیراً تلفیق زندگی معنوی و سازمانی کارکنان، موضوع مطالعات سازمانی و علوم مدیریت است (رستگار و وارث، 1387). هدف اصلی این پژوهش بررسی رابطه معنویت در کار با اثربخشی سازمانی ادارات ورزش و جوانان خراسان رضوی میباشد. جامعه آماری شامل کلیه کارکنان ادارات ورزش و جوانان این استان بود (200 نفر) و بر اساس جدول مورگان 127 نفر به عنوان حجم نمونه انتخاب شدند. ابزار تحقیق دو پرسشنامه استاندارد معنویت در کار و اثربخشی سازمانی بود که روایی آنها توسط گروهی از اساتید و صاحبنظران، و پایایی آنها به وسیله آلفای کرونباخ ( 93% =α و94% =α) مورد تأیید قرار گرفت. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آمار توصیفی واستنباطی (ضریب همبستگی پیرسون، آنالیز واریانس یک طرفه و آزمون t تک نمونه ای) صورت گرفت. بین معنویت در کار با اثربخشی سازمانی رابطه مثبت و معنیداری (67/0r=) مشاهده شد. میانگین سطح فردی معنویت )751/3m=) از بقیه سطوح بالاتر بود و در جامعه مورد مطالعه، میزان معنویت در کار 27/15=t (135, 0/05)و اثربخشی سازمانی 57/2= t(135, 0/05)کارکنان در سطح مطلوبی قرار داشت. توجه به بعد معنوی کارکنان در ادارات ورزش و جوانان از مسائل مهمی می باشد که میتواند افزایش اثربخشی را به دنبال داشته باشد.