بررسی زمینه های نوستالژی در سروده های نازک الملائکه و فروغ فرخزاد
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
نوستالژی از اصطلاحاتی است که از علم روانشناسی وارد عرصهی ادبیات شده است. در جستار پیش رو نگارندگان بر آنند تا با استفاده از شیوهی توصیفی – تحلیلی به بررسی این پدیدهی روانی در سروده های دو شاعر معاصر عراقی و ایرانی «نازک الملائکه» و«فروغ فرخزاد» بپردازند. تحقیق نشان از آن دارد که اوضاع نابسامان سیاسی و اجتماعی روزگار شاعران، عدم توجه به زن، فاصلههای طبقاتی، از دست دادن عزیزان و... باعث شده است که این دو شاعر به ناخودآگاه خود رجوع نمایند و با حسرت و دیدی تراژیک از آن روزگاران یاد کنند. مهمترین دستاورد پژوهش آن است که بن مایههای نوستالژیک، مانند اوضاع سیاسی و اجتماعی، یاد مرگ، یاد عشق، اندوه هبوط، یاد کودکی، یاد زادبوم، آرمان شهر، یاد عزیزان را در سرودههای هر دو شاعر میتوان یافت با این تفاوت که در بیان برخی مسائل تفاوت هایی نیز در کلام و اندیشه این دو شاعر دیده میشود.