تاثیر نوع ریزنمونه برگی و غلظت های مختلف تنظیم کننده های رشدی بر کالوس زایی و باززایی گیاه آنتوریوم (anthurium andreanum var. fire)
Abstract
در ریزازدیادی درون شیشهای آنتوریوم القای کالوس از ریزنمونه یکی از مراحل مهم و حساس میباشد. این آزمایش بصورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با 4 تکرار در دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری در سال 1388 انجام گرفت. رقم مورد استفاده در این پژوهش فایر و ریزنمونههای مورد استفاده قطعات برگی دارای رگبرگ اصلی و فاقد رگبرگ اصلی بود. برای کالوسزایی محیط کشت موراشیک و اسکوک تغییر یافته (mms) حاوی 3 درصد ساکارز، 7/0 درصد آگار، همراه با تنظیمکننده رشدی 2, 4-d در سطوح صفر، 04/ 0، 08/0، 12/0، 16/0، 2/0 و 24/0 میلیگرم در لیتر و بنزیل آدنین (ba) به میزان 0/1 میلیگرم در لیتر مورد استفاده قرار گرفت. برای باززایی نیز از محیط کشت mms محتوی 2 درصد ساکارز، 7/0 درصد آگار، 206 میلیگرم nh4no3، همراه با تنظیمکننده رشدی ba در سطوح 25/0، 5/0، 75/0 و 0/1 میلیگرم در لیتر استفاده شد. 4 هفته پس از کشت، ریزنمونههای دارای رگبرگ اصلی شروع به کالوسزایی نمودند. بدون در نظر گرفتن غلظت 2, 4-d ریزنمونههای برگی دارای رگبرگ اصلی بیشترین درصد کالوسزایی (3/48 درصد) را داشتند. بیشترین درصد کالوسزایی (7/83 درصد) در ریزنمونه برگی دارای رگبرگ اصلی و در غلظت 16/0 میلیگرم در لیتر 2,4-d و کمترین درصد کالوسزایی (5/12 درصد) در ریزنمونه برگی فاقد رگبرگ اصلی و در محیط کشت بدون 2,4-d مشاهده گردید. بهترین سطح ba برای باززایی سطح 0/1 میلیگرم در لیتر بود. بیشترین درصد باززایی (83/20 درصد) در غلظت 0/1 میلیگرم در لیتر ba و کمترین درصد باززایی (3/8 درصد) در غلظت 25/0 میلیگرم در لیتر ba مشاهده شد.