تأثیر سیلیبینین بر القاءآپوپتوز و مهار رشد سلولی در رده سلولی mcf-۷ سرطان پستان
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
سابقه و هدف: سرطان پستان یکی از رایج ترین عوامل مرگ و میر ناشی از بدخیمی در زنان است. سیلیبینین یک ترکیب فلاونولیگنان از گیاه خار مریم (silybum maianum) استخراج شده و ویژگی ضد سرطانی آن در سلول های کبدی مورد بررسی قرار گرفته است. در این مطالعه اثر سیلیبینین بر میزان بیان ژنی p53، رشد و آپوپتوز در رده سلولی mcf-7 مورد بررسی قرار گرفته است. مواد و روشها: با کشت سلول های mcf-7 در rpmi1640 و تیمار با سیلیبینین در غلظت های کنترل، 25 الی800 میکرومول در زمان های 24، 48 و 72 ساعت با روش رنگ سنجی mtt( methylthiazoltetrazolium) ، میزان رشد سلولی مورد بررسی قرار گرفت. میزان القاء آپوپتوز به روش فلوسایتومتری با رنگ آمیزی annexin-v بررسی گردید. میزان بیان ژن p53 توسط دستگاه time pcr-real بررسی شد. در نهایت تجزیه و تحلیل آماری توسط نرم افزار spss ver16 صورت پذیرفت. یافتهها: یافته ها نشان دادند، تأثیر مهار سیلیبینین در غلظت200 میکرومول در 24 ساعت بر رشد و نیز القاء آپوپتوز سلولی قابل توجه بود (05/0>p). انکوباسیون با سیلیبینین در 48 ساعت ic50 ، برابر با 148میکرومول نشان داد (05/0>p). داده های فلوسایتومتری نشان دادند که القاء آپوپتوز کاملا مستقل از اثر سیتوتوکسیک سیلیبینین بوده است. سیلیبینین باعث افزایش بیان ژن p53 همسو با افزایش میزان آپوپتوز در سلول های تیمار شده می گردد. نتیجه گیری: سیلیبینین به صورت وابسته به دوز و زمان باعث کاهش رشد سلولی و القاء آپوپتوز در سلول های mcf-7 می شد. همچنین سیلیبینین به صورت وابسته به دوز باعث بیان ژن p53 شد. شواهد نشان می دهند که سیلیبینین می تواند به عنوان یک ماده ضد سرطان پستان در راستای مرگ سلولی از طریق مسیر آپوپتوز عمل نماید