اثر تاریخ کاشت و تنش خشکی بر صفات کمی و کیفی آفتابگردان در منطقه زهک سیستان
Abstract
به منظور تعیین اثر تاریخ کاشت و تنش خشکی بر صفات کمی و کیفی رقم آذرگل آفتابگردان، آزمایشی به صورت کرتهای خرد شده در قالب طرح پایه بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در ایستگاه تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی شهرستان زهک سیستان به اجرا درآمد. عامل اصلی شامل تاریخ کاشت در سه سطح 25 اسفند، 5 و 16 فروردین و عامل فرعی شامل قطع آبیاری در مراحل رشد زایشی در چهار سطح شاهد (آبیاری معمولی)، قطع آبیاری در مرحله غنچهدهی، قطع آبیاری در مرحله 50% گلدهی، قطع آبیاری در مرحله پر شدن دانه بود. اثر متقابل تاریخ کاشت و قطع آبیاری بر هیچ یک از صفات اندازهگیری شده معنیدار نبود. اثر قطع آبیاری در مراحل مختلف رشد زایشی بر عملکرد دانه، درصد روغن، تعداد دانه در طبق، وزن هزار دانه، از نظر آماری در سطح احتمال 1% معنیدار بود. کمترین مقدار اندازه گیری شده از قطر طبق، تعداد دانه در طبق و وزن هزار دانه از تاریخ کاشت سوم به دست آمد. قطع آبیاری تاثیر منفی بر عملکرد دانه و درصد روغن داشت. توصیه می شود با توجه به شرایط اقلیمی منطقه، بهترین تاریخ کاشت برای حصول بیشترین عملکرد دانه به ترتیب 25 اسفند و 5 فروردین است