رویکردی برمقوله پیشگیری از جرم در پرتو نظام قانونی ایران (با تاکید برقانون جدید پیشگیری از جرم)
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
پیشگیریرامیتوانیکیازراهبردهایاساسیدرحوزهکنترلاجتماعیبرشمردکهدر بردارندهمجموعهراهکارهایمستقیموغیرمستقیمباهدفایجاد امکاناتوموقعیتهایبازدارندهازوقوعجرموکجرویطراحیوتدوینمیشود. پیشگیریازجرمازضروریاتزندگیاجتماعیاستکهازگذشته هایدورتاکنوندرجوامع مختلفبهاشکالمختلفوجودداشتهاست.ازآنجاییکهپدیدهمجرمانهعمریبهدرازایزندگی انسانداردوانسان برهه ایازتاریخرابهیادنداردکهدرآنشاهدجامعه ایعاریازجرمباشد، تدابیرپیشگیرانهنیزعمریبهدرازایپدیدهمجرمانهدارد. منتهیباتحولدراشکالپدیدهمجرمانهو ویژگیهایآندرتعاملبااوضاعواحوالفرهنگی،اجتماعی،اقتصادیوسیاسیجامعه،تدابیر پیشگیرانهنیزشاهدتحولاتیبودهاست .اینامربالاخصدردورهبعدازانقلابصنعتیوبارشد شهرنشینیوتغییراتبنیادیدرزندگیاجتماعیانسانوبالاخصرشدمیزانبزهکاریبه عنوان یکیازنتایجناخواستهتحولاتمذکوروتاثیریکهافزایشنرخبزهکاریدرافزایشاحساسناامنی داشته،نمودبیشتریداشتهاست درایران،هنوزفقدانسیاستگذاریجامعدراینعرصهبیشازپیش احساسمیشود.هرچند نهایتاً قانون پیشگیری از جرم پس از حدود 10 سال و گذر از کش و قوسهای طولانی به تصویب رسید ولی با این حال با عنایت به مواد آن همچنان ایرادات عمدهای یافت میشود که شاید کارکرد مثبت این قانون را تحت الشعاع قرار دهد. لذا در این مقاله بر آنیم تا با نقد قانون مصوب مجمع، با نگرشی نسبت به سابقه ی تقنین آن، تا حدودی با جزئیات آن آشنا گردیم.